Ontwikkelingsgeschiedenis van Muro Box N40
Beste lezers,
ik ben dr. Chen-Hsiang Feng, de uitvinder van Muro Box.
Tijdens het ontwikkelingstraject van de N40 tussen 2022 en 2024 stonden we opnieuw voor een reeks cruciale beslissingen, en het ontbrak ons bepaald niet aan moeilijke technische uitdagingen.
In 2016 besloten wij als koppel samen een bedrijf op te richten. We bezochten muziekdozenwinkels en -fabrieken voordat we uiteindelijk besloten een programmeerbare muziekdoos te ontwikkelen die via een app wordt aangestuurd. Als u de belangrijkste momenten wilt leren kennen die tot deze beslissing om te ondernemen hebben geleid, kunt u dit verhaal gerust lezen: Waarom hebben wij de "Muro Box" uitgevonden?
(Laatst bijgewerkt: 7 juli 2025)
Het kruispunt van de toekomstige richtingen van het bedrijf
Begin 2022 beseften we dat onze bestaande klanten/Abonnees begonnen het beu te raken nieuws te lezen over de bestaande N20-modellen (Standard en Lite). Zij gaven herhaaldelijk te kennen een nieuw model te willen. Destijds hadden we twee potentiële richtingen voor ogen: enerzijds een hoogwaardiger model ontwikkelen, de N40, anderzijds een betaalbaardere richting inslaan, die we N20 Lite SE noemden. Dat zou vergelijkbaar zijn met het concept van de iPhone SE: met verlaagde specificaties een lagere prijs bieden om de verkoop te stimuleren, waarbij de kosten via appdiensten worden terugverdiend.kosten.
Gezien onze beperkte personele capaciteit konden we telkens slechts één productlijn kiezen om te ontwikkelen. Omdat de klantenbestanden van beide modellen volledig van elkaar verschilden, bepaalde de keuze voor de volgende productlijn in wezen de toekomstige koers van het bedrijf. De werkelijke beslissing die aan dit alles ten grondslag lag, was daarom hoe we het merk Muro Box wilden vormgeven.
De N20 Lite SE: onze vroegere keuze voor een betaalbaarder model
Het zal waarschijnlijk voor iedereen duidelijk zijn dat de klanten van het hoogwaardige model N40, of zij de muziekdoos nu als verzamelobject of als instrument gebruiken, beslist niet gewend zijn om een app te gebruiken. Daarom lag het zwaartepunt bij de ontwikkeling van N40 op het mechanische ontwerp, niet op de app. Aan de andere kant gebruikt de N20 Lite SE een op software gebaseerd betalingsmodel om de hardwareprijs van de muziekdoos te verlagen; daarom lag het zwaartepunt van de ontwikkeling van dit model op het toevoegen van appfuncties.
Destijds hadden we een toegewijde backend-engineer, een app-engineer en een firmware-engineer (ikzelf), en we namen zelfs een softwarestagiair aan. De situatie was nu enigszins ongemakkelijk: als softwareontwikkeling niet de belangrijkste focus was, hoe kon ik dan voldoende taken voor hen vinden?
Maar destijds nam ik helaas nog steeds beslissingen met de denkwijze van een engineer: om aan te sluiten bij de huidige teamstructuur, moest het volgende product de laaggeprijsde N20 Lite SE zijn.
Bovendien sloot de lagere prijs aan bij de algemene verwachtingen van consumenten, dus verwachtten we dat de verkopen zouden stijgen. We hadden immers nog nooit een duurdere muziekdoos verkocht. Hoe konden we een muziekdoos promoten die meer dan 1000 USD zou kosten? Alleen al bij de gedachte liep het mij koud over de rug.
Prijsverlaging kan de verkoop stimuleren: een problematische hypothese
Terwijl de softwareontwikkeling in hoog tempo vorderde, bekroop mij een steeds sterker gevoel van onzekerheid. Ik kan een innerlijke stem horen die mij waarschuwt dat N20 Lite SE zou mislukken. Ik ging ervan uit dat een lagere prijs tot meer verkopen zou leiden, maar dat was niet noodzakelijkerwijs zo.
Het subsidiëren van hardware met de opbrengsten uit softwareabonnementen dekt onze werkelijke kosten niet.
Zelfs wanneer een prijsverlaging tot een stijging van de totale verkopen leidt, verlagen kortingen ook de werkelijke winst. Bovendien zijn de hardwarekosten van de muziekdoos vast, dus hoeveel ruimte blijft er dan nog over voor kortingen?
Onze lagere prijs berust op het gegeven dat er betaalde software zal komen. Als we de gangbare praktijk volgen om minder dan tien USD voor de app te vragen, hoeveel abonnees zijn er dan nodig om alleen al het salaris van één engineer te bekostigen? Zijn de middelen van ons bedrijf toereikend om de verliezen te dragen totdat we tienduizend abonnees hebben?
Het laatste moment: met tegenzin het betaalde model van de app verwijderen
Maar tegen die tijd was de softwareontwikkeling al bijna voltooid. Het nieuwe systeem had een geplande lanceringsdatum, en ik zag mij voor een dilemma gesteld: moest ik deze versie van de app uitbrengen, hoewel deze waarschijnlijk zou mislukken, of moest ik dit hele fiasco onmiddellijk stopzetten?
Uiteindelijk kreeg ik op de eerste dag van de lancering van het systeem een ingeving. Ik drukte op de noodstopknop en vroeg het team om de N20 Lite SE-versie volledig te verwijderen, slechts één dag nadat deze was gelanceerd.
De gevolgen van een verkeerde beslissing
Net toen ik de N20 Lite SE voor mijn softwareteam had gekozen en deze richting opgaf, viel het softwareteam onmiddellijk uiteen. De app-ontwikkelaar verloor zijn vertrouwen in het product en diende onmiddellijk zijn ontslag in. Vanwege de huidige situatie, die inderdaad ongunstig is voor de verdere ontwikkeling van de app, kon ik hem, op grond van onze vroegere kameraadschap, alleen maar adviseren nog één maand te blijven om de overdracht af te ronden alvorens te vertrekken. Ik had gehoopt dat de stagiair zou kunnen helpen om de druk mee te dragen, maar tot mijn verbazing zag hij de bui al hangen en liet hij ons via LineEen bericht dat hij het project met onmiddellijke ingang verliet. Dit was een plotselinge en onverantwoorde ontslagname.
Door mijn verkeerde beslissing werd het bedrijf zwaar getroffen, terwijl ik ieders tijd verspilde. Nadat ik het overgebleven personeel op de been had gebracht, moest ik zorgvuldig onze volgende stap overwegen.
De N40 muziekdoos en het N20-model met batterij werden onze laatste hoop.
Mijn resterende opties waren de ontwikkeling van het hoogwaardige N40-model of het toevoegen van een batterij aan het N20-model. Met beperkte tijd en middelen, en omdat ik een volgende mislukking niet zou verdragen, besloot ik beide richtingen tegelijkertijd na te streven. Ik nam de ontwikkeling van de hoogwaardige N40 op mij, terwijl ik het batterijmodel van de N20 uitbesteedde.
Onverwacht stuurden, nadat we de beslissing hadden aangekondigd om de koers te verleggen naar de ontwikkeling van de N40, niet alleen meerdere klanten ons een e-mail om te zeggen dat we de juiste keuze hadden gemaakt, maar sprak ook onze distributeur in Zuid-Korea zijn dankbaarheid uit voor onze beslissing. Toen ik deze beslissing toelichtte aan de algemeen directeur van Kyooh Precision Industry in Taichung, was hij het ook niet eens met mijn eerdere N20 Lite SEL-model tegen een betaalbaardere prijs.
Ik was verbijsterd. Als iedereen in mijn omgeving van mening was dat we dat pad niet hadden moeten inslaan, waarom voelde ik dat toen niet aan? Als besluitvormer heb ik nagelaten acht te slaan op de vele waarschuwingssignalen. Daarvoor bied ik ieder teamlid en iedere supporter van dit project mijn oprechte verontschuldigingen aan.
Verleg onze koers om opnieuw te beginnen
Omdat het team net een mislukt app-project achter de rug had, had ik dringend behoefte aan een overwinning die als mijlpaal kon gelden om hun vertrouwen te herstellen. Destijds koos ik ervoor om met het productidee “Muro Box N40” een aanvraag in te dienen voor de projectsubsidie van CITD (Conventional Industry Technology Development). Hoewel de aanvraag met succes werd goedgekeurd en afgerond, heb ik persoonlijk een aanzienlijke hoeveelheid tijd besteed aan het voorbereiden van het papierwerk, waardoor de ontwikkelingsplanning voor de N40-muziekdozen tot op zekere hoogte vertraging opliep.
Tegelijkertijd bood ITRI (Industrial Technology Research Institute) tijdig hulp. Aangezien een van de medewerkers van het IoT Integrated Service Center (IisC) het model van de eerste generatie van Muro Box N20 via onze crowdfundingcampagne op Zeczec heeft gesteund, hebben zij ons op verschillende manieren ondersteund. Deze keer leende ik apparatuur van IisC en nam ik het hele team mee naar hun kantoor. Ik wilde het team laten zien hoe belangrijk de muziekdoos was waaraan we werkten en hoeveel mensen op het succes ervan rekenden.
We konden het ons echter niet langer veroorloven nog meer tijd te verliezen. Sindsdien hebben we onze instelling eindelijk bijgesteld en is het project N40 onmiddellijk van start gegaan.
Het N40-project werd officieel gestart
Op dit moment verkeert de voortgang van de N40 in een chaotische toestand: er liggen alleen nog wat losse experimentele onderdelen op tafel en er is geen alomvattend productontwikkelingsplan voorhanden om stap voor stap verder te werken. Uit de sporadische resultaten van onze eerdere experimenten blijkt dat ons handgemaakte proefexemplaar twee N20-eenheden met elkaar kon verbinden om de werking van de N40 te simuleren. Afgezien daarvan hebben we vrijwel niets in handen. Het is als het zoeken naar een speld in een hooiberg: zoveel mogelijkheden, maar geen duidelijke richting om met de experimenten te beginnen.
Om de richting van het ontwerp te bepalen, besloot ik het Music Box Museum in Taichung te bezoeken. Mijn doel was niet om mij te richten op de meest voorkomende Japanse muziekdozen van het merk Sankyo, maar om de oudere Europese en Amerikaanse muziekdozen in de collectie van het museum te onderzoeken. Hoewel deze Europese en Amerikaanse merken allang niet meer bestaan, was het mij duidelijk dat een terugkeer naar historische ontwerpen de kern van dit project zou vormen. Ik beoogde het oudste hardwareontwerp van een muziekdoos te combineren met de nieuwste technologie, omdat dit contrast de sleutel tot succes zou zijn.
▲ Wij hebben twee exemplaren van een Muro Box N20-muziekdoos gebruikt om de bewegingen van een Muro Box N40-muziekdoos uit te voeren. Tegelijkertijd hebben wij ook de haalbaarheid van het gebruik van twee N20-vibratieplaten getest.
Na meerdere bezoeken aan het Music Box Museum hebben wij met algemeen directeur Huang van Kyooh Precision Industry gesproken, een bedrijf dat al meer dan veertig jaar traditionele mechanieken voor muziekdozen vervaardigt en exporteert. Wij kwamen tot de volgende ontwerprichtingen:
Het laten klinken van 40 noten met één enkele trillingsplaat zou een te groot risico vormen voor het ontwerp van de kam van Kyooh en voor onze productontwikkeling. Omdat wij twee N20-eenheden konden combineren tot een muziekdoos met 40 noten, hebben wij besloten om in deze richting verder te investeren.
Het formaat van de muziekdoos moet worden vergroot. Of het nu om een betere klank gaat of om een grotere uitstraling: hoe groter, hoe beter.
Het voetstuk zou van messing kunnen worden gemaakt.
Nu de belangrijkste onderdelen van de muziekdoos—voetstuk, kam en houten kast—waren vastgesteld, begon de echte uitdaging pas.
(Als u geïnteresseerd bent in de geschiedenis en het productieproces/technologie van traditionele muziekdozen, kunt u dit verhaal gerust lezen: De geboorteplaats van de muziekdoos)
De basis
Hoewel de N40 in wezen slechts de basissen van twee bestaande N20's combineerde, maakte die kleine wijziging dat het geheel er te saai uitzag. Maar hoe ik er ook over nadacht, ik kon geen andere varianten bedenken. Terwijl ik zat te dagdromen, kreeg ik plotseling een idee: aangezien de pinnen op de cilinder symmetrisch zijn, waarom dan niet, als een egel, meerdere kammen naar de cilinder toe steken, zodat er bij het draaien meerdere kammen tegelijk kunnen spelen? Zou dat er niet indrukwekkend uitzien?
Juist toen ik enthousiast raakte over dit idee, schoot mij plotseling een eerdere suggestie van een klant te binnen. Ik herinnerde me dat hij ooit had gevraagd of wij een muziekdoos konden ontwerpen die de “Sublime Harmony” kon voortbrengen. Als ik erover nadenk, zou de cilinder daarvoor twee noten tegelijk moeten aanslaan, wat betekent dat we twee trillingsplaten zouden moeten plaatsen—wat toevallig precies overeenkomt met wat ik voor ogen had! Hoewel ik niet volledig begreep hoe het werkte, leek het mij een uitstekend idee dat de moeite waard was om te proberen!
(Opmerking: de Belgische klant Siegfried, die mij de suggestie gaf om Sublime Harmony te gebruiken, schafte later de N40 Sublime-versie aan. Wij nodigen u uit om het verhaal dat hij schreef te lezen, waarin hij verslag doet van de inspiratie die hij voor onze productontwikkeling leverde en van zijn gebruikerservaring met N40 Sublime.)
Maar messing slaat zo gemakkelijk aan. We lieten de machines klaar voor verzending op tafel staan en de volgende dag stond er een handafdruk op. Alleen al door ze aan te raken, slaan ze aan. Wat moest ik daarmee aan? Ik werd er gek van. We kochten verschillende middelen tegen aanslag op messing en testten die. Tijdens het experiment moest ik vanwege de verschillende washandelingen op een laag krukje hurken, en mijn collega grapte dat ik op een oudere vrouw op de markt leek die langs de weg hurkte om groenten te wassen. Toch vonden we na het wassen en testen uiteindelijk de juiste techniek.en loste het roestprobleem tijdens de montagefase op.
Lees hier het volledige ontwikkelingsproces van de basis:
Kam
Hoewel we hoopten een 40-noten muziekdoos met één kam te kunnen maken, bleek dit uiteindelijk niet haalbaar. In elk geval hebben we dit getest met de vibratieplaat van de N20 en vastgesteld dat het werkbaar was, wat mijn zorgen had moeten wegnemen. Maar ik had het mis.
Om compatibel te zijn met de liedjes voor de 30-notenmuziekdoos met papieren stroken (gemaakt in China), die wereldwijd veel wordt gebruikt, moesten we de oorspronkelijk voorgestelde toonladder verkleinen. Elke ontwerpwijziging brengt een keten van gevolgen met zich mee, en deze kleine aanpassing dwingt ons uiteindelijk de trilplaat zodanig te wijzigen dat deze niet meer op de oorspronkelijke vorm lijkt.
Na het aanpassen van de toonladder constateerden we dat de lagere tonen te zacht waren om aan onze verzendnormen te voldoen, doordat hun klanksterkte na het stemmen onvoldoende was. Dit is niet te wijten aan technische tekortkomingen bij Kyooh Precision Industry Co., Ltd., maar veeleer doordat bij de oorspronkelijke muziekdoos met papieren strook en een bereik van 30 tonen te lage toonhoogtes waren gekozen, waardoor het originele model bijna geen geluid produceerde; dat is een ontwerpfout. Dit is echter geen reden voor een compromis; we moeten dit probleem oplossen.
De oplossing is eenvoudig: we moeten onder de kam een stemgewicht aanbrengen om het gewicht te verhogen. Dat lijkt voor een muziekdoos een normale zaak, maar het probleem is dat Kyooh Precision geen productielijn heeft voor het aanbrengen van stemgewichten en niet bereid is de kam opnieuw te ontwikkelen voor N40. Het patent dat Kyooh Precision bezit, betreft het verwijderen van het stemgewicht van de kam op een wijze die het geluid niet beïnvloedt, terwijl mijn verzoek juist is om het stemgewicht weer aan te brengen; dat staat volledig haaks op de productierichtlijnen van de fabriek.
Maar ik geloof dat onze vrienden het zullen begrijpen: wanneer we iets dergelijks tegenkomen, treden we altijd buiten de gebaande paden om die beperking te overwinnen.
Daarom hebben we een speciale vonkerosiemachine aangeschaft. We zijn begonnen met boren, hebben het stemgewicht op basis van de toonladder bepaald en de gewichtsverdeling van de trillingsplaat opnieuw ontworpen.
Helaas sloeg het vlindereffect opnieuw toe. Door de wijziging van het gewicht van de trillingsplaat steeg het uitvalpercentage van de demper die wij eerder hadden ontworpen, waardoor het aandeel afwijkingen toenam. Daardoor hadden wij bij de trillingsplaten door geluidsproblemen te maken met eindeloos herwerk. Om dit op te lossen hebben wij de demper voor de trillingsplaat opnieuw ontworpen.
Misschien zijn we te roekeloos geweest, maar dankzij deze gelegenheid hebben we een diepgaand inzicht verworven in veel van de kerntechnologieën van de trillingsplaat. Ook hebben we de bijgeluiden weggenomen die in onze eerdere ontwerpen bij de demper van de kam optraden. Dit zal zeker een solide basis vormen voor het ontwerp van ons product van de volgende generatie, de N60.
Het volledige ontwikkelingstraject van de kam:
Houten doos
De algemeen directeur van Kyooh Precision Industry Co. Ltd. (de heer Huang) heeft ons er herhaaldelijk op gewezen dat de Muro Box N20 te klein is en daardoor minder aantrekkelijk oogt wanneer deze in het museum voor muziekdozen wordt tentoongesteld. Een groter formaat zou echter wijzigingen in het productieproces vereisen. Daarom hebben wij in heel Taiwan uitgebreid gezocht naar mogelijke productiemethoden. In die periode hebben wij een fabriek in Changhua voor het vormen van gebogen hout bezocht, een fabriek in Yunlin voor de massaproductie van gitaren, een glasfabriek in Miaoli en een vioolatelier in Taipei, enz.
Uiteindelijk werd geen van deze productiemethoden toegepast. Afgezien van de moeilijkheid om consensus te bereiken over de esthetische voorkeuren voor de houten behuizing, was de belangrijkste overweging dat deze tests te duur waren: of het nu ging om het maken van matrijzen of om puur handwerk, de kosten waren te hoog. Op basis van de ervaring die we bij de ontwikkeling van de N20-muziekdoos hadden opgedaan, wisten we dat er ook voor N40 meerdere ontwerpwijzigingen zouden komen. Daarom moest ik kiezen voor de meest flexibele en betrouwbare productiemethode.
Tegelijkertijd moest ik ook het vraagstuk van de materiaalkeuze voor de houten behuizing oplossen. Tijdens de pandemie was het wereldwijde transport ontregeld, en de gangbare houtsoorten voor muziekdozen werden allemaal ingevoerd; de prijzen stegen sterk en de verkrijgbaarheid was onstabiel. Het inkopen van geschikt massief hout bezorgde mij dan ook veel stress. Precies op dat moment trok de reactie van een buitenlandse klant in een enquête mijn aandacht: "Ik zie dat u westerse houtsoorten bespreekt—hebt u overwogen lokale Taiwanese houtsoorten te gebruiken?"
Zijn suggestie was een wake-upcall: ik was het eenvoudige principe om lokale materialen te gebruiken volledig vergeten. Via een vriend die ons doorverwees, gingen we naar Yilan om een leverancier van inheems acaciahout uit Taiwan te vinden, en via hen werden we in contact gebracht met een CNC-verspaningsfabriek in Taipei. Uiteindelijk konden we het ontwerp van de houten behuizing voltooien.
We nodigen u uit om het volledige ontwikkelingstraject van de houten behuizing van de Muro Box-muziekdozen te lezen:
Productie-uitdagingen
In feite gingen we er aanvankelijk van uit dat de productie van de N40 geen problemen zou opleveren. We produceerden de N20 al geruime tijd stabiel, en de trillingsplaat had zelfs vóór de start van het project de N40-test doorstaan. We hadden echter nooit verwacht dat we uiteindelijk toch nog met leveringsvertragingen te maken zouden krijgen. We hadden de ernst van de ontwerpwijzigingen onderschat, maar zonder aanpassingen konden we de kwaliteit niet verbeteren; het was werkelijk een dilemma.
Achteraf gezien was het de juiste beslissing om de N40 via crowdfunding te lanceren. De supporters van crowdfunding kunnen begrijpen dat het product zich nog in de ontwikkelingsfase bevindt en hebben voldoende geduld om op ons te wachten. Hartelijk dank voor uw steun.
Maar de werkelijke reden voor de problemen die wij met de verzendingen ondervonden, was dat kort nadat de Kickstarter-crowdfundingcampagne in 2023 van start was gegaan, bij mij colorectale kanker werd vastgesteld. Het begon allemaal toen ik bloed in mijn ontlasting opmerkte. Daarom onderging ik een colonoscopie, waarbij een tumor werd ontdekt. Aanvankelijk dacht ik dat de tumor er normaal uitzag, waardoor ik aannam dat het om een niet-ernstige aandoening in een vroeg stadium ging (ik was 42 jaar). Na de operatie waarbij de tumor werd verwijderd, werd mij echter meegedeeld dat het om kanker in stadium III ging en dat de ziekte zich al naar meerdere lymfeklieren had uitgebreid. Zodra mijnNadat de wond genezen was, begon ik met chemotherapie.
Ik weet zeker dat de meesten van u iemand kennen die chemotherapie heeft ondergaan, en zich een algemeen beeld kunnen vormen van de bijwerkingen. Eenvoudig gezegd: de kanker zelf veroorzaakte bij mij niet veel pijn, maar de chemotherapie bezorgde mij werkelijk veel leed. Gevoelloosheid in mijn handen en voeten, braken en allergische reacties over mijn hele lichaam waren mijn dagelijkse uitdagingen. De grootste psychische druk kwam voort uit de wetenschap dat, zodra die injectie eenmaal was toegediend, mijn hele lichaam abnormaal zou reageren. Ik moest die injectie niet alleen om de paar weken krijgen, maar ook continu in het ziekenhuis blijven.drie dagen lang infuus. Uiteindelijk werd ik alleen al misselijk van de geur van desinfectiemiddel in het ziekenhuis. Ik kan volledig begrijpen waarom sommige mensen een behandeling zouden willen opgeven.
Daarom heeft dit incident wel degelijk invloed gehad op de voortgang van de muziekdoos van N40. Er waren immers momenten waarop ik voor behandeling naar het ziekenhuis moest. Helaas overlapte de planning van mijn chemotherapie met de verzendplanning van N40, en er waren momenten waarop ik van de chemotherapie terugkwam en meteen naar kantoor ging om aan het project te werken. Ik ben echter opgelucht te kunnen zeggen dat de volledige lichaamscontroles na afronding van de chemotherapie geen tekenen van kankercellen hebben aangetoond. Ik kan niet zeggen dat ik volledig hersteld ben, maar het is zeker dat er de komende jaren geen problemen zullen zijn,U hoeft zich dus geen zorgen te maken.
Waar is het N20 Battery-model gebleven?
Wij hebben nogal wat vragen ontvangen over waarom het batterijmodel plotseling is verdwenen. In werkelijkheid waren wij aanvankelijk van plan om het batterijmodelproject te lanceren zodra het totale crowdfundingbedrag een bepaald niveau zou bereiken. Kort daarna werd echter ontdekt dat ik gezondheidsproblemen had, en terwijl ik worstelde om alles draaiende te houden, moest het batterijmodel van de N20 vanzelfsprekend worden uitgesteld.
Omdat wij af en toe verzoeken van klanten om een versie op batterijen bleven ontvangen, hebben wij het idee van de N20 Battery Edition nooit laten varen. Na meerdere ontwerpwijzigingen en de ontwikkeling van nieuwe functies hebben wij deze uiteindelijk omgedoopt tot N20 Lite Go en hebben wij een crowdfundingcampagne voor dit product op Wabay in mei 2025 gelanceerd.
Zoals u wellicht al weet, werd de campagne voor N20 Lite Go voortijdig beëindigd, slechts 11 dagen na de herlancering. Kortom, de vraag naar een versie op batterijen bleek te sterk gericht op een nichemarkt, waardoor een aanpak via crowdfunding niet geschikt was.
Meer details vindt u in het verhaal achter de ontwikkeling van N20 Lite Go.
Wat is het volgende?
De totstandkoming van N40 is voor ons een mijlpaal. Op technisch vlak hebben wij een dieper inzicht verworven in meer kerntechnologieën. Op commercieel vlak hebben wij ons publiek vergroot, en op het vlak van merkidentiteit hebben wij onze eigen stijl ontwikkeld en volgen wij anderen niet langer blindelings.
Wij hebben nu vier modellen muziekdozen:
N20 Lite: Een muziekdoos met een melodie op maat/lasergravure, perfect als betekenisvol cadeau voor iemand die u dierbaar is.
N20 Standard: Een muziekinstrument om het plezier van het componeren van melodieën te ervaren, geschikt als cadeau en voor eigen gebruik.
N40 Standard: Een automatisch instrument voor liefhebbers van het componeren van melodieën
N40 Sublime: Een meesterwerk ter verrijking van uw collectie vakmanschap
Welkom om te ontdekken: Welke muziekdoos is geschikt voor mij?, Muro Box – Cadeaugids voor muziekdozen enHoe u uw creativiteit de vrije loop kunt laten bij het arrangeren van melodieën voor de muziekdoos om u te helpen het model te kiezen dat het beste bij u past.
Wij zullen de technologische voordelen van onze muziekdozen verder uitbouwen en nog meer innovatieve en verfijnde modellen lanceren. We hopen dat u samen met ons de magie van muziekdozen voor toekomstige generaties levend wilt houden.