Geert × Muro Box: 5 jaar muzikale vriendschap
Herinneringen en inspiratie componeren met een programmeerbare muziekdoos (België)
Geert × Muro Box: 5 jaar muzikale vriendschap
Herinneringen en inspiratie componeren met een programmeerbare muziekdoos (België)
Te lang om te lezen? We hebben een podcastversie voorbereid, zodat u kunt luisteren naar hoe Geert met de Muro Box-muziekdozen componeert en het traject kunt volgen dat hij daarbij aflegt.
Overzicht van eerdere evenementen
Geert, een muziekliefhebber uit België, drukt zich sinds zijn kindertijd via muziek uit, ondanks zijn visuele beperking. Hij houdt van doe-het-zelfprojecten en is bedreven met zijn handen: hij kan fietsen en antieke mechanische klokken repareren. Ook zet hij graag allerlei voorwerpen in elkaar.
In 2021 steunde hij Muro Box N20 Standard tijdens de crowdfundingcampagne op Indiegogo en schreef hij zijn gebruikersverhaal over de N20-muziekdoos. In zijn artikel bedankte hij in het bijzonder het team van Muro Box omdat het de app toegankelijker heeft gemaakt, waardoor visueel beperkte gebruikers met gemak muziek kunnen componeren.
Hoewel Geert niet kan zien, gebruikt hij zijn scherpe gehoor en tastzin om zich een voorstelling te maken van het uiterlijk en de structuur van de muziekdozen. Hij heeft ons team zelfs waardevolle suggesties gegeven om de knoppen met begeleiding, de vensters en de gesproken instructies in de app te optimaliseren, evenals feedback op het productontwerp. Wij zijn hem dankbaar voor zijn praktische experimenten en de uitstekende aanbevelingen die hij heeft gedeeld; deze hebben ons in de loop van meer dan vijf jaar geholpen de Muro Box beter af te stemmen op de behoeften van muziekliefhebbers op het gebied van compositie en uitvoering.
In het volgende blogartikel delen we zijn ervaringen met de N20 en de N40-muziekdozen, en hoe hij deze gebruikt om inspiratie uit het dagelijks leven om te zetten in melodieën op maat.
Mijn eerste kennismaking met Muro Box N20: ik steunde een crowdfundingcampagne, waarna mijn reis in muziekcreatie begon.
Kindernieuwsgierigheid en het ontstaan van een one-manband
Van kinds af aan nam ik graag mijn stem op, evenals tal van andere geluiden, zoals de auto, de piano en de motor van mijn vader. Ik nam ook mijn ‘zang’ op en probeerde elementen uit liedjes die ik op de radio hoorde na te bootsen.
Op de basisschool volgde ik pianolessen en muziektheorie. Later begon ik mijn eigen versies van populaire liedjes op te nemen.
Op de middelbare school stopte ik met formele muzieklessen en speelde ik op gehoor. Uiteindelijk creëerde ik, zonder mij ervan bewust te zijn, arrangementen voor een volledige band—drums, synthesizers, piano en zang—helemaal alleen.
Van cassettebanden tot digitale multitrack
In de beginperiode gebruikte ik cassettebandjes om opnamen over elkaar heen op te nemen. De geluidskwaliteit was niet geweldig, maar het was een begin.
Toen ik eenmaal ontdekte hoe ik op de computer op meerdere sporen kon opnemen, veranderde alles. Hoewel mijn eerste computer te langzaam was, kon ik met een snellere computer digitaal opnemen ten volle benutten—met effecten, nagalm en stemvervorming.
Ik leerde ook gitaar spelen en kocht een digitale piano met MIDI-ondersteuning. Dat bracht me ertoe DAW's en virtuele instrumenten te verkennen.
De eerste melodie die ik naar de Muro Box N20 heb geüpload: ‘Kerstlied’ (een kerstlied)
In 2020 heb ik de Muro Box N20 op Indiegogo gesteund. Voor mij symboliseren muziekdozen iets dat vergeten, maar tegelijk wonderbaarlijk is. Hun eenvoud contrasteert met hun charmante klank.
Zelfs voordat ik iets van de Muro Box afwist, begon ik muziekdozen te beschouwen als een symbool van iets dat minderwaardig en vergeten, maar toch wonderbaarlijk is.
Sommige mensen lijken muziekdozen te beschouwen als iets uit het verleden, dat niet meer in deze digitale wereld past, en zelfs kinderspeelgoed lijkt steeds verder gedigitaliseerd te worden als het om het spelen van melodieën gaat. Aan de andere kant vind ik ze wonderbaarlijk: ook al is een muziekdoos niets meer dan een kam en een cilinder met pinnen die de kam aanslaan, het is bijna ongelooflijk dat deze constructie zo'n lieflijk en bekoorlijk geluid kan voortbrengen.
Als u ooit de kam uit een muziekdoos verwijdert (wat ik als kind heb gedaan), vergeet u nooit hoe eenvoudig het verwijderen is (er zijn maar een of twee schroeven voor nodig) en hoe moeilijk het is om hem terug te plaatsen en de muziekdoos weer feilloos haar melodie te laten spelen.
Dit idee vond weerklank in het verhaal van Jezus’ geboorte—door de samenleving afgewezen, geboren in een stal, maar toch gezien als de Verlosser.
Ik heb een kerstlied gecomponeerd, geïnspireerd door de Muro Box. Ik heb een gemoderniseerd kerstverhaal geschreven met de titel ‘De muziekdoos en de stal’, geïnspireerd door mijn werk met mensen met uiteenlopende achtergronden, onder wie mensen die van een verslaving herstellen.
De drugsverslaafde en de dealer in het verhaal dienen om het verhaal enigszins te moderniseren, maar ik heb deze personages ook opgenomen omdat ik datzelfde jaar als fietsenmaker ben gaan werken bij een organisatie die mensen met uiteenlopende verledens in dienst heeft (waaronder drugsverslaving), en daarom zie ik hen als de gemoderniseerde herders in het oorspronkelijke verhaal.
Het was werkelijk bijzonder prettig om het verhaal te verzinnen, en ik heb het getiteld: ‘De muziekdoos en de stal’ (wat in het Engels ‘The music box and the stable’ betekent).
Maar ik vond het ook prettig om de muziek ervoor te spelen. Sterker nog: de muziek begon als een melodie die uitsluitend voor Muro Box bestemd was en die ik enkele weken voordat ik op het bovenstaande idee kwam naar de app had geüpload. Deze uitsluitend voor Muro Box bestemde versie is nog steeds beschikbaar; als u in de app naar “Kerstlied” zoekt, zou u die moeten vinden.
(Indien u geïnteresseerd bent in de liedtekst die Geert heeft geschreven, bekijk dan de video hierboven van de uitvoering op de Muro Box N20. De volledige liedtekst is opgenomen in de beschrijving van de YouTube-video. Omdat Geert zelf geen video's kan opnemen, heeft hij ons verzocht zijn compositie namens hem te uploaden naar het YouTube-kanaal van Muro Box.)
https://murobox.com/nl/muro-box-online-muziekspeler-v3/
(Opmerking: u kunt de onlineversie van de bovenstaande muziekbibliotheek gebruiken om naar Geerts compositie van Kerstlied te luisteren.
De drie muziekdoosmodellen in de live audiospeler produceren elk een ander geluid. U kunt op de modelafkortingen klikken om tussen de modellen te schakelen en ze te vergelijken:
N40: N40 Standard, N40SLM: N40 Sublime, N20: N20 Standard)
Toen ik dit verhaal wilde uitwerken (zoals hierboven beschreven), vond ik dat de melodie van “Kerstlied” hiervoor zeer geschikt was (omdat het couplet een eenvoudig en kort fragment is dat steeds opnieuw kon worden herhaald om het karakter van een traditionele muziekdoos na te bootsen).
Daarom heb ik exact hetzelfde MIDI-bestand in mijn DAW geladen en het enigszins bewerkt, zodat het coupletfragment 5 keer werd herhaald. Daarna heb ik enkele andere instrumenten (vibrafoon, kerkorgel, kerkklokken, koorklanken en gitaar) en mijn zang aan het nummer toegevoegd om het karakter van mijn verhaal vorm te geven.
En toen gebeurde het wonder: ik sloot de Muro Box N20 aan op de pc en liet de DAW de MIDI-informatie ernaartoe sturen. Ik moest het MIDI-spoor iets eerder laten afspelen om de vertraging te compenseren die de Muro Box uiteraard heeft (het aanslaan van een tand van de kam is een mechanisch proces), zodat de Muro Box synchroon meespeelde.
Daarna was het bijna wonderbaarlijk hoe Muro Box live meespeelde met de zang en de andere instrumenten. Om het geluid van de Muro Box in het definitieve audiobestand te krijgen, heb ik het geluid op een afzonderlijk spoor opgenomen en dat audiospoor in de definitieve mix verwerkt.
Zelfs bij het beluisteren van die definitieve mix verbaasde het mij hoe goed het geluid van de Muro Box samenging met de andere instrumenten en de zang. Daarom was ik zeer tevreden met het eindresultaat, waarin de muziekdoos zowel in het verhaal als in de muziek opging.
Melodieën componeren als blinde componist
Anders dan de meeste gebruikers maak ik geen gebruik van de grafische interface van de app om muziek te componeren. Als blinde persoon ben ik aangewezen op mijn digitale piano om MIDI op te nemen.
Ik sla de MIDI op een USB-stick op en importeer die in de app. Ik ben het team dankbaar dat zij dit mogelijk hebben gemaakt.
Telkens wanneer ik mijn melodie voor het eerst door de Muro Box gespeeld hoor, is dat pure magie.
Blijvend creëren en delen met de gemeenschap
In sommige Europese landen (waaronder België, waar ik woon), bestaat de traditie dat Sinterklaas de vriend van alle brave kinderen is en hun elk jaar op 6 december snoep, chocolade en speelgoed brengt.
Zo zijn er veel kinderliedjes die kinderen zingen wanneer die dag nadert. Daarom kon ik het niet laten een kleine afspeellijst samen te stellen met Muro Box-versies die ik van veel van die liedjes heb gemaakt, omdat ze herinneringen aan mijn eigen kindertijd oproepen.
De afspeellijst heet ‘Sinterklaas’ (de Nederlandse benaming voor Sint-Nicolaas) en is nog steeds beschikbaar in de Muro Box App.
In 2021, toen ik die liedjes bedacht en in deze afspeellijst zette, heb ik een audio-opname gemaakt van de N20 terwijl die deze afspeellijst afspeelde, zodat ik een mp3-bestand kon sturen naar een oud-klasgenote van mij die ook van het geluid van een muziekdoos houdt.
Onlangs vertelde ze mij dat ze, telkens wanneer ze zich somber voelt of moeilijke tijden doormaakt, dit mp3-bestand afspeelt, zich daarbij de geur van versgebakken koekjes voorstelt en zich onmiddellijk beter voelt.
Op de ochtend van 6 december 2024 wist ik dat een vriendin van mij bij mij thuis langs zou komen. Daarom kocht ik wat chocolade voor haar, bakte ik wat koekjes en verraste ik haar toen ze aankwam.
Terwijl ze nog verwonderd was, vertelde ik haar dat ik naar het toilet moest. Dat was niet gelogen, maar wat ze niet wist, was dat ik ook mijn smartphone meenam en stiekem de Sinterklaas-afspeellijst startte. Zo leek het voor haar, terwijl ze alleen in de woonkamer was, alsof de Muro Box op magische wijze tot leven kwam en al die kleine liedjes begon te spelen die ze kende uit haar kindertijd.
Toen ik de woonkamer weer binnenliep, was ze nog verbaasder en wilde ze dat de Muro Box de liedjes opnieuw zou spelen. Later zei ze tegen me: "Geert, het was zo'n fijne ochtend; ik was even verwonderd als een kind dat zojuist zijn Sinterklaascadeautjes heeft gekregen."
Tinnitus en de gave van eenvoud
Al tien jaar lijd ik aan tinnitus. Op slechte dagen kan ik niet genieten van het maken van muziek met mijn one-manband.
Maar componeren voor de Muro Box blijft plezierig. Geen ingewikkelde mix, geen effecten—alleen pure melodie.
Zelfs op moeilijke dagen stelt de Muro Box mij in staat iets moois te maken. Daarvoor ben ik zeer dankbaar.
(Opmerking: de liedtitel ‘Zie ginds komt de stoomboot’ is Nederlands en betekent ‘Kijk, daar komt de stoomboot aan’. Het is de beginregel van een traditioneel Nederlands Sinterklaasliedje waarin Sint-Nicolaas per stoomboot aankomt, vol feestelijke en speelse charme.)
N20-muziekdoosspel: raad de titel van het nummer
In de loop der jaren dat ik mijn Muro Box N20 had, heb ik een groot aantal liedjes geüpload naar de app die mijn ouders goed bevalt. Telkens wanneer ik zo’n liedje uploadde, vroeg ik hen om de titel van het liedje te raden als ze bij mij thuis waren. Het werd iedere keer een klein spelletje, waarbij ze het soms wisten te raden.
En af en toe kijkt mijn vader naar de Muro Box terwijl die speelt, en zegt hij: “Wat een prachtig mechanisme. Het is mooi om het te zien werken; ze moeten er veel tijd in hebben gestoken om zo’n precisiemechanisme correct te laten werken.”
Ook op oudejaarsavond 2024 speelde ik het spel waarbij mensen de titel van een liedje moesten raden. Ik nodigde twee van mijn vrienden uit om het samen te vieren; zij bereidden de maaltijd voor, terwijl ik een muzikale quiz voorbereidde.
Na het eten gingen we zitten en deden we mijn muzikale quiz. Voor twee vragen vroeg ik hen om te proberen de titels van liedjes te raden aan de hand van enkele nummers die Muro Box afspeelde.
Voor zowel mijn ouders als mijn vrienden lijkt het tamelijk moeilijk om de titel te raden, omdat de Muro Box-versie van een nummer niet altijd precies hetzelfde is als de reguliere versie. Maar het is altijd leuk om mensen te horen zeggen: “Oh, wat is dit?” en dan: “Oh ja, ik weet wat het is.” En dan weer: “Nee, ik vergis me, het is iets anders.”
Met het team van Muro Box een grensoverschrijdende vriendschap opbouwen die verder reikt dan de klantrelatie
Al bij mijn eerste contact met het team van Muro Box in 2020 viel mij de toewijding, passie en klantgerichtheid op, zoals men die tegenwoordig niet vaak meer ziet. Want bij sommige bedrijven twijfel ik er zelfs aan of zij zich überhaupt bekommeren om de producten of diensten die zij verkopen of ontwikkelen.
En zo pakte dat bij Tevofy juist volkomen anders uit, omdat zij hun app onmiddellijk toegankelijk maakten voor gebruik door blinde mensen zoals ik en al mijn vragen met toewijding en grote vriendelijkheid beantwoordden.
Ik bleef enige tijd sceptisch, goed wetende hoe het er bij andere bedrijven vaak aan toe gaat. Ik moest dan ook wel denken: ‘Ach, weet u wat? Ze proberen zoveel mogelijk klanten binnen te halen, en zodra ze die eenmaal hebben, zullen ze niet meer zo veel om hen geven, toch?’
Maar hoe langer ik contact met hen heb, hoe duidelijker het wordt dat mijn veronderstellingen volledig onjuist zijn. Zelfs vijf jaar na 2020 is de zorg voor hun producten en klanten nog verder gegroeid, tot waardering voor de klant toe.
Als ik mijzelf als voorbeeld neem: zij hebben oprechte waardering voor de kleine dingen die ik doe om hen te ondersteunen, zoals het toevoegen van melodieën aan de online bibliotheek van Muro Box, het melden van fouten in de app of van zaken die voor blinde mensen misschien niet zo bruikbaar zijn als ze zouden kunnen zijn …
Zij waarderen die kleine dingen, en in plaats van mij te zien als ‘die blinde man die altijd maar vreemde vragen over toegankelijkheid stelt’, stellen zij dat op prijs en laten zij mij dat merken elke keer dat zij contact met mij opnemen.
Omdat we nu al ongeveer vijf jaar e-mails heen en weer sturen, is het schrijven zelfs enigszins gaan lijken op de manier waarop vrienden elkaar schrijven. Daarom blijf ik me aan dit bedrijf gehecht voelen, in plaats van alleen het prachtige product te kopen dat ze toevallig hebben en het daarbij te laten.
Wanneer zij moeilijkheden ondervinden of wanneer iets niet helemaal goed is verlopen, kan ik het niet nalaten hun een e-mail te sturen met mijn bemoedigende feedback. En zelfs dat stellen zij zeer op prijs, ook al verandert mijn kleine e-mail niets aan hun problemen of hun situatie.
KIKK-tentoonstelling in België: de magie van de N40 muziekdoos ervaren
In oktober 2025 had ik zelfs de kans hen te ontmoeten op het KIKK-festival hier in België. Ook die ontmoeting was warm en vriendelijk, ook al ben ik niet zo bedreven in het spreken en het verwoorden van mijn diepste gevoelens in andere talen. Maar bij hun stand voelde ik mij beslist zeer welkom.
Ze lieten me met plezier hun nieuwste modellen aanraken en vertelden me hoe ze werken, enz. enz. … Het was ook zeer verheugend om te zien dat ze enkele suggesties hadden overgenomen die ik enige tijd geleden had gedaan over de plaatsing van de stroom- en MIDI-aansluitingen, zodat ik kabels gemakkelijker kon aansluiten.
Annick, mijn vriendin die mij tijdens die bijeenkomst bijstond, zei achteraf: “Geert, het was verbazingwekkend om te zien hoe hun gezicht opklaarde zodra ze beseften dat je er was.”
En hoewel ik al wist dat zij veel om hun producten geven, kon ik nu met eigen ogen zien hoe hun producten bijna als hun kinderen worden beschouwd. Ik was (en ben nog steeds) bijzonder diep onder de indruk.
Om dit alles af te ronden: misschien is dit soort klantenservice en productzorg gebruikelijk in Taiwan; ik weet het niet, maar hier in België (waar ik woon) is het ronduit een opluchting om te zien hoe dit bedrijf met zijn klanten omgaat en voor zijn producten zorgt.
Het is niet de eerste keer dat ik dit zeg, en het zal ook niet de laatste keer zijn, maar ik zou echt willen dat elk bedrijf het net zo aanpakte als Tevofy!
Mijn eerste indrukken van de N40 Sublime-muziekdoos
Na ongeveer vier dagen gebruik
Verpakking
Dit is veruit mijn favoriete manier van uitpakken. Allereerst spreekt het idee mij aan dat de resonantiebox tevens als verpakkingsdoos dient; de resonantiebox is immers een grote holle doos, en die ruimte kan net zo goed worden gebruikt om de muziekdoos en alle accessoires veilig in te pakken.
Maar wat ik nog meer waardeer, is dat ik acht schroeven moet losdraaien om het deksel te kunnen verwijderen en alles uit te pakken, en dat ik vervolgens, wanneer ik de resonantiebox wil gebruiken, het deksel er weer op moet plaatsen en alle acht schroeven weer moet vastdraaien. Dat is prachtig; ik werk graag met schroeven.
Afgezien van dit alles is alles uiterst goed verpakt en beschermd: zeer strak, zeer veilig, zonder enige kans op beschadiging tijdens het transport. Bovendien is het een verpakking die eenvoudig opnieuw kan worden gebruikt om de muziekdoos in te pakken, mocht deze ooit opnieuw moeten worden verzonden of vervoerd; daarom bewaar ik zeker alle verpakkingsmaterialen.
Montage van de resonantiebox
Voor het bevestigen van de voetjes van de resonantiekast is meer schroefwerk nodig, wat mij extra plezier oplevert. Het afstellen van de klankpost op de juiste lengte is eveneens zeer handig en gemakkelijk, en met enige voorzichtigheid is het ook eenvoudig om het deksel terug te plaatsen zonder dat de klankpost omvalt.
De enige, zeer kleine suggestieWat ik hier wil doen, is de kleine metalen schokdempers ofwel aan de voetjes bevestigen, ofwel ze zodanig ontwerpen dat ze aan de voetjes kunnen worden bevestigd en ervan kunnen worden losgemaakt. Want nu liggen ze alleen onder de voetjes, en telkens wanneer de resonantiekast ook maar enigszins moet worden verplaatst, vallen de dempers eraf. In normale omstandigheden werken ze echter zeer goed.
Het is eveneens zeer gunstig dat de poten in hoogte kunnen worden versteld om oneffenheden in het tafel- of bureaublad waarop de resonantiekast staat, te compenseren.
De muziekdoos zelf
Dit is een bijzonder degelijk stuk mechaniek, net als mijn N20. De eerste verbetering die mij opviel, is de plaatsing van de knop aan de voorzijde van de muziekdoos; dat is veel handiger, en ik vermoed dat de muziekdoos daardoor ook meer op een traditionele muziekdoos met een opwindknop lijkt.
Ook liggen de USB-C-poorten aan de achterzijde iets dieper in de behuizing, waardoor het aansluiten van sommige kabels veel gemakkelijker is. Wat ik eveneens zeer waardeer, is het soort schakelaar aan de achterzijde waarmee u de MIDI-ontvangst via de 5-polige connector in- en uitschakelt. Als u hetzelfde had gedaan als de meeste bedrijven tegenwoordig doen, zou u een drukschakelaar hebben toegepast die bij één keer indrukken de MIDI-ontvanger inschakelt en bij nogmaals indrukken uitschakelt, waarna een LED-indicator de aan- of uitstatus zou hebben weergegeven.
Gelukkig hebben zij echter gekozen voor een ouderwetse, degelijke schakelaar die bij het indrukken vastklikt en bij nogmaals indrukken weer losklikt; eenvoudig en voor iedereen toegankelijk.
En … JA, zelfs nog meer schroeven in de hoeken van het transparante deksel. En toen ze waren losgedraaid, kwamen 2 metalen strips en … HET DEKSEL los. Wat een goed idee; het is voor mij werkelijk een openbaring om eindelijk het mechanisme onder het deksel te kunnen aanraken. Als technisch ingesteld persoon beschouw ik dit, wat het ontwerp betreft, als een van de meest favoriete verbeteringen.
En trouwens, WAT EEN MECHANISME. WAT EEN KWALITEIT. Zoiets ziet men tegenwoordig niet vaak meer. IK BEN ER DOL OP.
Luister en vergelijk:
Hoe klinkt hetzelfde nummer wanneer het op de muziekdoos van het model N40 Sublime wordt gespeeld, vergeleken met de N20-muziekdoos?
Hieronder ziet u een video waarop de N40 Sublime-muziekdoos in werking is te zien. De video is eind oktober 2025 bij Geert thuis opgenomen door Annick, met wie Geert bevriend is.
Hieronder ziet u een video die ons team in mei 2021 heeft opgenomen met de toen beschikbare N20-muziekdoos, nadat wij het compositiebestand van Geert hadden ontvangen. Het huidige model van N20 Standard heeft de geluidskwaliteit verder verbeterd; bezoek gerust de officiële productpagina om recentere opnamen te beluisteren.
De klank
Zoals u weet, was ik enigszins sceptisch over het geluid van Sublime Harmony. De reden daarvoor is dat een muziekdoos, althans in mijn beleving, altijd als een muziekdoos voor kinderen zou moeten klinken, dus zonder Sublime Harmony.
Misschien komt dat doordat ik nooit antieke muziekdozen in mijn bezit heb gehad die ook dit Sublime Harmony-geluid hebben. Daarom dacht ik dat ik het Sublime Harmony-geluid iets minder zou waarderen in vergelijking met de N20 die ik al bezit en de N40 Standard. Maar hoe meer tijd ik met deze muziekdoos doorbreng, hoe vertrouwder ik met deze Sublime Harmony-klank raak, en na slechts vier dagen besef ik al dat het eenvoudigweg prachtig en bijna hemels is.
Het lijkt mij ook dat u de stemkammen iets verder van de cilinder hebt geplaatst, zodat de tanden van de kammen iets zachter worden aangeslagen? Sublime Harmony in combinatie met deze zachtere aanslag zorgt er eenvoudigweg voor dat het bijna als fluweel klinkt, of misschien als iets heel vluchtigs.
En hoe aandachtig ik ook probeer te luisteren: er is geen enkel spoortje ongewenste resonantie in het geluid! Zelfs wanneer er meerdere noten tegelijk worden gespeeld, klinkt het nooit te druk of te ‘stoterig’.
Hoe dan ook, het is een zeer aangename en ontspannende klank, die ik zeer waardeer. Afgezien daarvan merk ik ook dat de weergave van snelle passages in melodieën is verbeterd ten opzichte van de N20 die ik bezit; de N40 Sublime speelt elke noot afzonderlijk en doet dat meestal zeer vloeiend en maatvast. Mijn N20 is overigens een eerdere versie (meer bepaald de Indiegogo-versie), dus ik vermoed dat de huidige N20 inmiddels ook is verbeterd.
Hoe dan ook maakt dit het mogelijk om nummers met complexere begeleidingen en melodieën te bedenken en ze toch goed te laten klinken wanneer ze op de N40 Sublime worden gespeeld.
De app
Welnu, de app is mij bekend en, zoals u al weet, heb ik graag een app die volledig toegankelijk en bruikbaar is; dat is deze beslist. Maar nu ik twee Muro Boxen heb, kon ik de functie ‘Switch Muro Box’ testen, en ik ben zeer aangenaam verrast. Dit werkt bijzonder vlot, en dus kan ik binnen de kortste keren naar wens kiezen welke van mijn twee Muro Boxen ik aanstuur.
Mijn enige suggestie is:
Misschien is het een goed idee om een soort waarschuwing te tonen telkens wanneer ik op het punt sta een N40-melodie af te spelen terwijl de N20 op dat moment met de app is verbonden. Of moeten N40-melodieën misschien volledig worden weggelaten wanneer de N20 is verbonden?
Want een N40-melodie die door de N20 wordt afgespeeld, kan behoorlijk afschuwelijk klinken, omdat de N20 geen kruisen en mollen ondersteunt. Mensen die geen idee hebben wat N20 of N40 betekent, vinden het misschien niet aantrekkelijk om een dergelijke slechte weergave te horen?
(Met dank aan Geert voor deze suggestie. We zijn van plan een herinneringsbericht toe te voegen, zodat gebruikers die met de N20-muziekdoos zijn verbonden, erop worden gewezen dat wanneer zij in de app een nummer in de N40-versie selecteren, sommige noten kunnen ontbreken en het stuk mogelijk niet correct wordt afgespeeld.)
Luister naar mijn composities voor de N40-muziekdoos.
1. ‘Aan het Noordzeestrand’ (Engelse vertaling: ‘At the North Sea Shore’)
Dit nummer heet ‘Aan het Noordzeestrand’ (in het Engels: ‘At the North Sea Shore’) en dit is wat ik in de beschrijving van het nummer schreef toen ik het in de app uploadde:
‘Terwijl we vandaag Allerzielen vierden, herdachten we onze overleden vrienden en familieleden. Op een gegeven moment kwam de herinnering bij me boven dat mijn grootmoeder bij me kwam zitten toen ik als kind 78-toerenplaten op mijn grammofoon draaide.’
Eén daarvan was dit Vlaamse lied van Jan Verbraeken, een hit uit de jaren vijftig, uit een tijd waarin de Vlaamse muziek op plaat nog vrij jong was.
Mijn grootmoeder zong altijd mee, omdat ze dit lied heel goed kende uit de tijd dat ze jonger was. Als kind besefte ik dat niet, maar nu ik volwassen ben, denk ik dat ze hier enorm van genoten moet hebben."
2. The Day Before You Came
Dit is natuurlijk een bekend nummer van de Zweedse groep ABBA. Al vele jaren speelt het idee in mijn hoofd om iets met dit nummer te doen, omdat ik het een erg mooi nummer vind. In mijn hoofd zou ik het wat langzamer maken en flink uitkleden, en misschien hier en daar de tekst aanpassen … Maar ik heb al die gedachten nooit werkelijkheid laten worden …
Tot vandaag, toen ik plotseling dacht: ‘Precies, dit is het, ik ga een N40-versie van dit nummer maken.’ Terwijl ik deze korte beschrijving van het nummer schrijf, heb ik mijn N40 dit nog niet horen spelen, dus ik hoop dat het goed uitpakt.
Hoe dan ook, afgezien van het feit dat dit een heel mooi nummer is, brengt het mij ook terug naar mijn kinderjaren, toen we naar Knokke-Heist gingen, waar mijn tante en oom destijds een mooi appartement huurden. Ik herinner mij nog goed dat ik dit nummer daar op de radio hoorde en gefascineerd was door de muzikaliteit ervan.
3. Everyone’s Gone to the Moon
Dit is een hit uit de jaren zestig van de Britse artiest Jonathan King, en die roept bij mij heel wat herinneringen op.
De eerste herinnering is dat ik het nummer draaide toen ik van 2011 tot 2014 dj was bij een internetradio; ik leerde het pas kennen toen ik in die periode de afspeellijst voor mijn radioprogramma samenstelde, en al snel werd het een van mijn favorieten.
De tweede herinnering is dat ik er in 2023 met mijn one-manband mijn eigen versie van heb gemaakt. Op dat moment was een vriend van mij net overleden na een strijd tegen leukemie. Hij hield ook van muziek uit de jaren zestig, en ik weet nog steeds niet waarom, maar het maken hiervan deed me aan hem denken. Ik herinner me dat ik het geluid van mijn wasmachine tijdens het centrifugeren opnam, om dat vervolgens aan het einde van het nummer te gebruiken en zo het geluid van een raket naar de maan na te bootsen.
De derde herinnering is dat ik dit nummer datzelfde jaar live speelde tijdens mijn wandelvakantie. Op de laatste avond aldaar organiseren ze altijd een open podium, en omdat iemand een digitale piano had meegebracht, wilde ik dit nummer spelen; ik heb het enigszins bewerkt om het beter geschikt te maken voor een uitvoering met uitsluitend piano.
Ik was mij er niet van bewust, maar toen ik later de opname beluisterde die iemand van mijn liveoptreden had gemaakt, hoorde ik dat het verschrikkelijk klonk: geen emotie in mijn zang, behoorlijk vals gezongen, mijn stem gleed alle kanten op … Op dat moment besloot ik dan ook om nooit meer live op te treden. Doordat ik tijdens het zingen niet merkte hoe verschrikkelijk het klonk, besefte ik dat het probleem mijn tinnitus moest zijn, die verhinderde dat ik hoorde wat ik moest horen.
Maar alles wel beschouwd stemt deze beslissing mij niet verdrietig of iets dergelijks; ik ben blij dat ik met mijn eenmansband nog wat muziek kan maken en, niet te vergeten, melodieën kan bedenken voor deze prachtige muziekdoos die Muro Box heet.
4. The Young Ones
Het nummer heet "The Young Ones" van de Britse zanger Cliff Richard. Ik dacht dat het mooi zou klinken op de N40 Sublime en omdat Annick een grote fan van Cliff Richard is, dacht ik ook aan haar terwijl ik dit op de piano speelde.