Van herinnering naar het heden: een veertigjarige reis met muziekdozen

Handmatige inspectie door Kyooh van 3S-mechanieken uit een vroeg ontwerp. Door vervorming van de stophendel werden ongeveer 300.000 exemplaren teruggeroepen voor hercontrole.

Van herinnering naar het heden: een veertigjarige reis met muziekdozen

(Auteur: Chen-Hsiang Feng, oprichter van Muro Box, op basis van een interview uit 2025/02/27 met Huang Long-Xi, algemeen directeur van Kyooh)

Dank u allen voor de enthousiaste reacties op ons artikel over “De geboorteplaats van de muziekdoos”. Om u een dieper inzicht te geven in het verhaal van muziekdozen in Taiwan, hebben we Kyooh opnieuw bezocht en met algemeen directeur Huang Long-Xi gesproken.

Kyooh is de enige muziekdoosfabriek van Taiwan en kent een geschiedenis van meer dan 40 jaar: van OEM-productie tot innovatie en de oprichting van een modern museum voor muziekdozen. Het bedrijf getuigt van de industriële transformatie van Taiwan. Gaat u met ons mee terug naar het ‘tijdperk van de muziekdoos’ in Taiwan:

  • De beginjaren van de muziekdoos in Taiwan
  • Evolutie van Sankyo's productlijnen voor muziekdozen en technologieoverdrachten
  • Marktconcurrentie en strategieën
  • De oprichting van het museum

Te lang om te lezen? We hebben een podcastversie voorbereid, zodat u kunt luisteren en meer te weten kunt komen over de geschiedenis van de muziekdoos in Taiwan:

De wereldwijde markt voor muziekdozen in de jaren zeventig

Terwijl zowel de Taiwanese als de Amerikaanse vlag werden getoond, luidt de tekst op het spandoek: “Fisher-Price Toys welcome to our factory” en “Welcome to Kyooh, Taichung.” In de beginjaren had Kyooh een partnerschap met het gerenommeerde Amerikaanse kinderspeelgoedmerk Fisher-Price.
Deze foto toont de ingang van de fabriek van Kyooh, met zowel de Taiwanese als de Amerikaanse vlag en een spandoek waarop Fisher-Price Toys welkom wordt geheten in Taichung. Fisher-Price is een bekend Amerikaans merk voor speelgoed voor baby's en peuters; vrijwel elk gezin met kinderen kent het. De afbeelding illustreert de betrokkenheid van Kyooh bij de wereldwijde speelgoedindustrie.

Terug naar de jaren 1970, bedroeg de wereldwijde vraag naar muziekdoosmechanismen ongeveer 98 miljoen eenheden per jaar, waarbij Taiwan de grootste markt ter wereld was en alleen al goed was voor circa 30 miljoen eenheden. Opmerkelijk is dat deze vraag voor export bestemd was en niet voor binnenlandse consumptie. Taiwan fungeerde als het centrum voor eindassemblage, waar muziekdoosmechanismen uit Japan of Maleisië werden geïmporteerd. Zodra deze in kristallen bollen of poppenlichamen werden gemonteerd, vormden ze complete muziekdozen die klaar waren voor export over de hele wereld.

Dit sloot destijds naadloos aan bij de industriële structuur van Taiwan: het land beschikte over geschoolde maar betaalbare arbeidskrachten, waardoor geïmporteerde, machinaal vervaardigde onderdelen tegen lage kosten in eigen land konden worden geassembleerd en vervolgens weer konden worden geëxporteerd.

Vertegenwoordigers van Fisher-Price Toys op bezoek in de fabriek van Kyooh. In de beginjaren had Kyooh een samenwerkingsverband met het gerenommeerde Amerikaanse merk voor kinderspeelgoed Fisher-Price.
Vertegenwoordigers van Fisher-Price Toys op bezoek in de fabriek van Kyooh. In de beginjaren had Kyooh een samenwerkingsverband met het gerenommeerde Amerikaanse merk voor kinderspeelgoed Fisher-Price.

Destijds had Japan de technische beperkingen bij de massaproductie van muziekdoosmechanismen overwonnen. Net als bij de huidige goedkope export van muziekdozen uit China gebruikte Japan agressieve prijsconcurrentie om alle Europese en Amerikaanse fabrikanten van muziekdozen te gronde te richten. Onder leiding van Sankyo domineerden in totaal vijf Japanse bedrijven—Toyo, Sanyo, Sanshin, Shimizu en Sankyo—de markt en beheersten zij 95% van de wereldwijde muziekdozenindustrie. Maar deze situatie stond op het punt te veranderen.

De aanwezigheid van Sankyo Seiki Mfg. Co., Ltd. in Taiwan

De president van Sankyo, Rokuichi Yamada, bezoekt Kyooh en poseert samen met het managementteam voor een herinneringsfoto.
Deze foto werd genomen tijdens het bezoek van Rokuichi Yamada, president van Sankyo, aan Kyooh, en toont een groepsfoto met de directie van het bedrijf. Achterste rij, van links: Okubo Manabu, de tweede algemeen directeur van Kyooh; Lin Min-Shun, voorzitter; Rokuichi Yamada, president van Sankyo. Achterste rij, van rechts: Ueda Fumiaki, fabrieksdirecteur; Chen Shen-Tsung, plaatsvervangend algemeen directeur. Voorste rij, van rechts: Wu Shuang-Ying, hoofd algemene zaken; Hung Xi-Chin, hoofd van de mechanische afdeling; Huang Long-Xi, plaatsvervangend productiemanager.

De verkoopafdeling van Sankyo ontving plotseling cruciale informatie: aangezien Taiwan in de jaren zeventig de grootste op export gerichte markt ter wereld voor de assemblage van muziekdozen was, waren de vier concurrenten van Sankyo van plan de krachten te bundelen en rechtstreeks in Taiwan een grootschalige productiefaciliteit voor muziekdozen te bouwen. Als dit waar is, zou dit hun rivalen in staat stellen de productiekosten verder te verlagen en Sankyo meteen in een nadelige positie in de prijzenoorlog te brengen. Hoewel Sankyo al een productiebasis in Maleisië had gevestigd, moest het bedrijf nu snel handelen om een grootschaligetevens een vestiging in Taiwan.

Redenen voor de oprichting van de fabriek van Kyooh en het locatiekeuzeproces

Gedenkplaat van Kyooh Precision Co., Ltd. met de eerste in Taiwan vervaardigde Sankyo-muziekdoosmechanieken van het type “2S” en de namen van de medewerkers die bij de oprichting betrokken waren.
Een gedenkplaat ter herinnering aan de oprichting van Kyooh Precision Co., Ltd. De plaat toont twee Sankyo “2S”-muziekdoosmechanieken—de eerste partij die in Taiwan werd geproduceerd—en de namen van 90 medewerkers die in 1979 bij de oprichting betrokken waren.

Vanwege de toenmalige Taiwanese regelgeving, moesten bedrijven die volledig in buitenlandse handen waren ten minste 50% van hun producten exporteren. Daarom moest de nieuwe muziekdozenfabriek van Sankyo in Taiwan een joint venture aangaan met een lokaal bedrijf om 100% van de productie op de binnenlandse markt af te zetten (verkocht aan distributeurs, maar uiteindelijk geëxporteerd).

Destijds had Sankyo al een investering in de Kaohsiung Export Processing Zone voor de productie van onderdelen voor huishoudelijke apparaten. Sankyo benaderde het Taiwanese bedrijf Sanho Electric Co., Ltd., dat in de productie van timers een technische samenwerking met Sankyo had, in de hoop gebruik te maken van de lokale aanwezigheid van Sanho om een productiebasis voor muziekdozen op te zetten.Door Sankyo en Sanho samen te voegen, werd de joint venture Kyooh Precision Co., Ltd. officieel opgericht.

Een door veelvuldig gebruik versleten Japans woordenboek dat aan president Huang werd geschonken, wat de diepe banden van Kyooh met Sankyo Japan weerspiegelt.
Deze afbeelding toont het Japanse woordenboek dat president Huang ten geschenke kreeg bij de afronding van zijn Japanse taaltraining aan het Tatung Institute of Technology. Tijdens het interview haalde hij het woordenboek rechtstreeks uit de la van zijn bureau; de versleten kaft weerspiegelt zijn jarenlange, toegewijde studie van het Japans. Zijn vloeiende beheersing van het Japans maakt naadloze communicatie met Japanse partners mogelijk. Omdat Kyooh Precision zijn wortels heeft in het Japanse Sankyo, worden bestuursverslagen nog steeds in het Japans opgesteld, waarmee deze taalkundige en culturele erfenis behouden blijft.

Onder de acute druk van concurrenten die van plan waren gezamenlijk in Taiwan te produceren, was de voorbereidingsperiode voor de fabriek van Kyooh uiterst kort. Voordat Kyooh werd opgericht, was de huidige algemeen directeur Huang Long-Xi werkzaam als hoofd van de technische afdeling bij Sanho. Vanwege een eerdere functie in de industriële vormgeving had hij bij het Tatung Institute of Technology een drie maanden durende Japanse taalcursus gevolgd. Met slechts elementaire communicatieve vaardigheden in het Japans werd hij voor een stage van 21 dagen naar Japan gestuurd en keerde hij onmiddellijk terug naar Taiwan om de fabriek voor te bereiden. Het bedrijf werd opgericht inapril 1979 en begon uiterlijk in augustus met de productie, wat de urgentie van de situatie illustreert.

Het besluit van de heer Lin Min-Shun, voormalig voorzitter van Kyooh, om Kyooh Precision samen met Sankyo Seiki Mfg. Co., Ltd. mede op te richten, vormde het begin van dit hoofdstuk in de geschiedenis van de muziekdoos in Taiwan.
Op deze foto staat de heer Lin Min-Shun, voormalig voorzitter van Kyooh. In 1979 nam hij de cruciale beslissing om Kyooh Precision samen met het Japanse bedrijf Sankyo Seiki Mfg. Co., Ltd. mede op te richten en zo de technologie voor de vervaardiging van muziekdozen naar Taiwan te brengen. Zijn leiderschap legde de basis voor het merk en markeerde het begin van dit hoofdstuk in de geschiedenis van de muziekdoos in Taiwan.

Aanvankelijk zocht Kyooh een fabriek in de Wugu-industriezone in Taipei. De bestaande gebouwen daar hadden echter kolommen in het midden van de vloeren, waardoor er onvoldoende ononderbroken ruimte voor productielijnen overbleef. Daardoor voldeden deze gebouwen niet aan de eisen die de Japanse zijde stelde aan het montageproces voor muziekdozen. Omdat de toenmalige voorzitter van Kyooh, de heer Lin Minshun, uit Wufeng afkomstig was, besloot het bedrijf uiteindelijk om daar een geschikte locatie te zoeken. Toevallig was Dechang Construction de Nanshi-industriezone in Wufeng aan het plannen, dus na diverse overwegingen Kyoohzich daar uiteindelijk vestigde.

Onderhandelingen tussen Sankyo en Kyooh over bestuurlijke zeggenschap

Sankyo-medewerkers op bezoek bij Kyooh, met een spandoek met de tekst “Welcome Sankyo Music Box Training Tour” — een teken van een formele ontvangst.
Deze foto werd genomen tijdens het bezoek van Sankyo aan de fabriek van Kyooh. Het spandoek met de tekst “Welcome Sankyo Music Box Training Tour” weerspiegelt de formele ontvangst van de Japanse gasten door Kyooh. Het bezoek stelde vertegenwoordigers van Sankyo in staat om de productielocatie voor muziekdozen te bekijken en kennis te nemen van de daar behaalde resultaten.

Volgens de oude Taiwanese vennootschapswet mochten buitenlandse investeerders in joint ventures niet meer dan 49% van de aandelen houden; daarom bedroeg Sankyo's aanvankelijke belang 49%, onder de meerderheidsdrempel. Omdat muziekdozen echter het product waren waarmee Sankyo werd opgericht, was de Japanse partij goed vertrouwd met de managementpraktijken in deze branche. Na onderhandelingen met de Taiwanese partners verwierf Sankyo in de praktijk de operationele controle.

Als gevolg daarvan werden functies variërend van algemeen directeur tot fabrieksmanager en afdelingshoofden langdurig door Japans personeel bezet. Japan detacheerde ook regelmatig medewerkers naar Taiwan voor ondersteuning en training, gedurende perioden van drie tot zes maanden. Hoewel algemeen directeur Huang Longxi verantwoordelijk was voor de oprichting van de fabriek in Taiwan, was zijn oorspronkelijke functietitel slechts “chef productieafdeling”. Dit weerspiegelde de technologische voorsprong van de Japanse maakindustrie: zelfs met een meerderheidsbelang hadden Taiwanese partners beperkte operationele invloed inbeslissingen in de directiekamer.

De eerste paar algemeen directeuren van Kyooh waren Japanners. De vierde algemeen directeur, Matsushima Hiroshi, werd overgeplaatst van de fabriek van Sankyo in Maleisië, waar hij zes jaar had gewerkt, en was daarna negen jaar algemeen directeur in Taiwan. De zesde algemeen directeur kwam van de fabriek van Sankyo in Guangzhou. De huidige algemeen directeur, Huang Long-Xi, trad in 2004 als zevende algemeen directeur aan en bekleedt die functie nog steeds.

Vroege productiescènes van Kyooh

Vroege scène uit de assemblage bij Kyooh, met het productieproces en de geconcentreerde gezichten van het fabriekspersoneel.
Deze foto legt de omgeving van de vroege assemblage bij Kyooh vast en benadrukt de interne werkwijze van de fabriek en de toewijding van haar medewerkers.

In de beginjaren bestond de hoofdactiviteit van Kyooh uit het assembleren van mechanismen voor muziekdozen, zonder onderdelen te produceren; alle onderdelen werden uit Japan ingevoerd.

Hoewel het bedrijf zich uitsluitend op assemblage richtte, maakte de Japanse zijde zich grote zorgen. De fabriek was overhaast opgezet en de vestiging in Maleisië had zes jaar lang geen winst opgeleverd. De Japanners gingen ervan uit dat Taiwan met een vergelijkbare situatie te maken zou krijgen, waardoor een sfeer van extreem pessimisme ontstond.

Opmerkelijk genoeg begon Kyooh in augustus 1979 met haar activiteiten, en tegen het einde van het boekjaar in december—slechts vijf maanden later—had het bedrijf NT$ 6,8 miljoen verdiend. Dit weerspiegelde waarschijnlijk een fundamenteel verschil in arbeidsefficiëntie. Toen naar de reden werd gevraagd, onthulde de algemeen directeur hoe het bedrijf destijds zijn operators had geselecteerd.

Een unieke benadering van talentselectie

Om 10.00 uur 's ochtends werd er muziek via de luidsprekers afgespeeld en gingen de werknemers staan om ochtendgymnastiek te doen. Deze foto toont waarschijnlijk een dag met groepsactiviteiten, waarop iedereen zich op het speelterrein had verzameld.
Deze foto toont de ochtendgymnastiek van Kyooh. Om 10.00 uur klonk via de luidsprekers muziek en stonden medewerkers op om zich uit te rekken en te bewegen. De foto toont vermoedelijk een gezamenlijke recreatiedag, waarop iedereen zich op het buitenterrein had verzameld. Hoewel ik nieuwsgierig was naar het gebruikte liedje, wilde de algemeen directeur het niet onthullen; hij reageerde verlegen. Tegenwoordig is ochtendgymnastiek bij Kyooh niet meer verplicht, waardoor deze foto een nostalgische blik op het verleden biedt.

De algemeen directeur vertelde dat hij tijdens sollicitatiegesprekken voor operators zwarte en witte stenen van het bordspel Go door elkaar mengde en kandidaten vroeg om tegelijkertijd met de linkerhand zwarte stenen en met de rechterhand witte stenen op te pakken. Zij moesten de stenen sorteren en netjes in de vakjes van een gobord plaatsen. Daarna werden het aantal geplaatste stenen en de netheid binnen een vastgestelde tijd beoordeeld. Dankzij deze unieke selectiemethode waren alle operators van Kyooh scherp van oog, behendig met de handen en uiterst nauwgezet; geen wonder dat het bedrijf in slechts … winstgevend werd.Vijf maanden!

Een relatie met Japan gebaseerd op samenwerking en weloverwogen strategie

De hoofdingang van Kyooh in de beginjaren van het bedrijf. Door vroege winsten te reserveren om grond en faciliteiten aan te kopen, kan het bedrijf nog steeds voor zijn team zorgen en het erfgoed van Taiwan op het gebied van muziekdozen in stand houden—zelfs terwijl de bedrijfstak wegkwijnt.
Deze foto toont de hoofdingang van Kyooh Precision in de beginjaren. Destijds stond de Taiwanese partij erop de aanvankelijke winsten achter te houden om grond en faciliteiten aan te kopen, in plaats van deze aan de aandeelhouders uit te keren. Decennia later, nu de industrie van muziekdozen tanende is, stelt deze beslissing Kyooh in staat zijn team te blijven ondersteunen en een museum op te richten om de geschiedenis van de muziekdoos in Taiwan te bewaren.

Al in het eerste jaar, 1979, verdiende Kyooh in slechts vijf maanden NT$ 6,8 miljoen. In het tweede en derde jaar liep de winst op tot NT$ 20–30 miljoen per jaar. De opbrengsten namen echter geleidelijk af: in het vierde jaar daalde de winst tot net boven NT$ 10 miljoen, en in elk daaropvolgend jaar namen deze licht verder af.

Waarom? Omdat het productiebeheer volledig in handen was van de Japanse partij, die daardoor volledig inzicht had in de kostenstructuur. Aanvankelijk werden alle grondstoffen voor de mechanieken van de muziekdozen in Japan ingekocht. Toen de Japanners verrast raakten door de hoge winstgevendheid van de Taiwanese fabriek, begonnen zij de exportprijzen van Japanse onderdelen jaar na jaar aan te passen, waardoor de winstmarges van Taiwan geleidelijk daalden. Als reactie daarop namen de Taiwanese partners doortastende initiatieven om de kosten te verlagen.

Gelukkig hadden de Taiwanese aandeelhouders erop gestaan de winst uit de beginjaren in het bedrijf te houden om de fabriek en de grond die momenteel in gebruik zijn, aan te kopen. Zo werd het fundament van het bedrijf veiliggesteld, waardoor Kyooh waardevolle activa kon behouden, ook nadat de hausse in muziekdozen was weggeëbd, en dit een vangnet vormde dat het bedrijf hielp toekomstige uitdagingen het hoofd te bieden.

“2S”: Sankyo’s eerste muziekdoos die in Taiwan werd geproduceerd

Het Sankyo-mechaniek “2S” beschikt over metalen tandwielen en een plaatvormige regulateur, wat getuigt van vroeg mechanisch vakmanschap.
Deze afbeelding toont het “2S”-muziekdoosmechaniek van Sankyo, dat opvalt door zijn metalen veerton en tandwielonderdelen. Het meest kenmerkende onderdeel is de plaatvormige metalen snelheidsregelaar, die in verschillende uitvoeringen verkrijgbaar is. Tijdens de montage moet op basis van het tempo van de muziek de juiste regelaar worden gekozen om een nauwkeurige en stabiele weergave te waarborgen.

Het muziekdoosmodel van Sankyo uit de eerste generatie kreeg de aanduiding “1S” en had een gietijzeren basis. Gietijzer bood echter niet de precisie die nodig was voor geautomatiseerde productie, waardoor het later werd vervangen door een spuitgegoten zinklegering. Dit loste het precisieprobleem op; het model kreeg de code “2S” en werd destijds het belangrijkste muziekdoosmodel van Sankyo. (Opmerking: het model “2S” is herkenbaar doordat alle onderdelen van metaal zijn; het mechaniek is volledig van metaal.)

Het eerste model dat Kyooh produceerde, was de “2S” (het exemplaar dat in het Muziekdoosmuseum in Wufeng aan de muur hangt met de vermelding “Ter herinnering aan de opening van de fabriek”, is een 2S). Sankyo stond toe dat de 2S in Taiwan werd geproduceerd, omdat de capaciteit van de fabriek in Maleisië niet volstond om aan de marktvraag te voldoen en omdat Taiwan kon helpen de hoge loonkosten in Japan te drukken. Aanvankelijk verrichtte de fabriek in Taiwan uitsluitend assemblage; er werden geen onderdelen vervaardigd. Kyooh beschikte niet over productieapparatuur zoals ponsmachines; alle onderdelen werden uit Japan ingevoerd, en Taiwan was verantwoordelijk voor de assemblage en het verschepen van deafgewerkte speelwerken aan distributeurs en fabrikanten van muziekdozen.

Lokalisatie van de “2S”-muziekdoos in Taiwan

Nadat Kyooh zijn mechanische divisie had opgericht, introduceerde het bedrijf stempeltechnologie om cilinders voor muziekdozen te vervaardigen.
Deze foto werd genomen na het tweede jaar van Kyooh, toen het bedrijf zijn mechanische afdeling oprichtte en stansmachines begon te gebruiken om cilinders voor muziekdozen in massaproductie te nemen. Deze stap verhoogde de productie-efficiëntie en legde de basis voor Kyoohs vakkennis op het gebied van de bewerking van onderdelen voor muziekdozen. Op de afbeelding zijn medewerkers te zien die stansapparatuur bedienen, wat een blik biedt op de vroege fabrieksactiviteiten.

In 1979, het oprichtingsjaar van Kyooh, was het bedrijf uitsluitend verantwoordelijk voor het assembleren van mechanieken; alle productielijnen en onderdelen werden uit Japan ingevoerd. Pas in het tweede jaar richtte Kyooh een 'Mechanische afdeling' op. Aanvankelijk werden stanspersen gebruikt om de 'muziekcilinders' te produceren. Later werd in samenwerking met Hexing Precision Metal Casting in Taipei gestart met de productie van voetstukken uit zinklegering door middel van spuitgieten, waarbij bewerkingen zoals het tappen van schroefdraad en het boren in de voetstukken werden toegevoegd. Met uitzondering van de trilplaten, die nog steeds moesten worden ingevoerduit Japan, begon de rest van de onderdelen lokaal in Taiwan te worden vervaardigd.

De ponsmatrijzen voor de muziekcilinders moesten echter nog steeds uit Japan worden geïmporteerd vanwege de gespecialiseerde technieken voor muziekcodering en de precisie die muziekdoosmechanismen vereisen; deze praktijk zet zich tot op de dag van vandaag voort. Wat de matrijzen voor basisonderdelen van zinklegering betreft: het proces begon met Japanse matrijzen en verschoof geleidelijk naar lokale productieproeven in Taiwan. Deze proefmatrijzen werden voor inspectie en aanpassing heen en weer naar Japan gestuurd, totdat ze met succes de goedkeuring van Sankyo verkregen, waardoor lokaal geproduceerde basisonderdelen van zinklegering konden worden gebruikt.

Te beginnen bij de imitatie van Japan

Veermotor voor het mechaniek van een muziekdoos
Deze afbeelding toont de veermotor die in een muziekdoos wordt gebruikt. Bij het opwinden slaat de motor energie op en geeft die geleidelijk vrij om de rotatie aan te drijven; daarbij werkt hij samen met een regulateur om een gelijkmatig tempo te handhaven. De muziekdozen van Sankyo gebruikten oorspronkelijk in Japan vervaardigde veren, maar zijn geleidelijk overgestapt op veren uit Taiwan en het Chinese vasteland met het oog op kostenefficiëntie.

Het vroege werk in Taiwan draaide niet zozeer om het “ontwikkelen” van muziekdozen, maar veeleer om het “imiteren” van de Japanse productie. Japan leverde de blauwdrukken en Taiwan moest die bij de productie voor 100% volgen. Zelfs schroeven voor de trillingsplaten werden pas na enkele jaren lokaal in Taiwan ingekocht. Wat de veren voor muziekdozen betreft: hoewel moederbedrijf Sanho al veren voor timers produceerde, mochten deze pas later worden gebruikt in onderdelen voor muziekdozen.

De werkelijke uitdaging was niet een gebrek aan technische bekwaamheid in Taiwan, maar de uiterste behoedzaamheid aan Japanse zijde. Elke wijziging in ontwerp of productie vereiste herhaalde tests en een zorgvuldige evaluatie. Als gevolg daarvan was de ontwikkeling van muziekdozen een geleidelijk en sterk gecontroleerd proces onder streng Japans toezicht—het was niet louter een kwestie van het opzetten van een fabriek door Japan en het onmiddellijk zelfstandig ontwerpen en produceren van muziekdozen door Taiwan.

De Japanse ambitie om met de ‘3S’ te domineren

De heer Huang presenteert een vroeg exemplaar van een Sankyo '3S'-mechaniek van Japanse makelij, herkenbaar aan de zwarte veerkap en de markering 'JAPAN'.
Op de afbeelding is de heer Huang te zien met een Sankyo “3S”-muziekdoosmechanisme in zijn hand. Een belangrijk identificatiekenmerk van deze vroege versie is het zwarte deksel van de veerton en de gegraveerde “JAPAN”-markering, die de Japanse herkomst aangeeft. Bij latere productiereeksen, nadat de productie naar het Chinese vasteland was verplaatst, werd de aanduiding van het land van herkomst verwijderd. Daardoor vormt dit detail een aanwijzing voor de productieperiode.

De jaarlijkse productie van het 2S-model in Japan bedroeg destijds 12 miljoen stuks. Samen met 6 miljoen stuks uit Taiwan en 6 miljoen uit Maleisië kwam dat neer op in totaal 24 miljoen stuks. Dat was nog steeds onvoldoende om aan de lokale vraag in Taiwan van 30 miljoen stuks te voldoen, laat staan aan de wereldwijde vraag van 90 miljoen stuks. De kloof tussen vraag en aanbod was enorm.

Als gevolg daarvan begon Sankyo met de grootschalige ontwikkeling van een volledig geautomatiseerd model, aangeduid als ‘3S’, en zette het een nieuwe ronde van gerationaliseerd ontwerp in gang. Het 3S-model had een compacter mechaniek, waarbij de veerton en de tandwielen werden uitgevoerd in kunststof in plaats van metaal. Dit verlaagde de kosten en maakte het mechaniek geschikter voor massaproductie. Voor het volledig geautomatiseerde 3S-model werden tevens octrooien voor uitvindingen aangevraagd in de Verenigde Staten, Japan, de EU en andere landen wereldwijd.

De crisis rond de stopzetting van Taiwans “2S”

Links: Sankyo-mechaniek “3S”. Rechts: de verbeterde “2.5S”-versie, met metalen onderdelen voor metaalcoating en een rijkere klank.
Deze afbeelding vergelijkt het “3S”-mechaniek van Sankyo aan de linkerkant met de verbeterde versie “2.5S” aan de rechterkant. Het “3S”-model, dat bekendstaat om het veelvuldige gebruik van kunststoftandwielen en een regulateur om kosten te drukken, leidde tot de ontwikkeling van de “2.5S”, die metalen onderdelen zoals de veerton en de beugel van de regulateur behoudt. Deze metalen onderdelen maken het mogelijk om ze in verschillende kleuren te galvaniseren. Zoals de algemeen directeur in een interview opmerkte, produceren zwaardere mechanieken doorgaans een vollere klank. Ondanks de kostenbesparende verbeteringen leveren oudere ontwerpen vaak een superieure akoestische kwaliteit.

Nadat de grootschalige productie van de geautomatiseerde 3S was begonnen, bleven de productiekosten van de Japanse 3S nog steeds lager dan die van de Taiwanese 2S, hoewel Taiwan inmiddels alle 2S-onderdelen lokaal was gaan produceren. Bovendien bleef de metalen afwerking van de oudere 2S-mechanieken aantrekkelijk voor muziekdozen met een zichtbaar mechaniek, omdat de 3S een uitgesproken plasticachtig aanvoelen had. Als reactie hierop ontwikkelde Japan het “2.5S”-model.

De 2.5S verving alle tandwielen van de overbrenging door de plastic tandwielen van de 3S, met behoud van de basis van de 2S en de metalen veerton. Dit verlaagde de kosten en maakte het mogelijk om het mechaniek in diverse levendige metaalkleuren te galvaniseren.

Om de promotie van de nieuwe modellen 2.5S en 3S centraal te kunnen stellen, moest de 2S-productlijn in Taiwan noodgedwongen worden stopgezet.

De introductie van “Mini Movement” ontketent een financiële crisis

Het mechaniek van de miniatuurmuziekdoos dat we in handen hebben, is de vroegste versie die het Japanse Sankyo heeft ontworpen. Kenmerkend daarvoor is dat de onderdelen grotendeels van metaal zijn.
Deze foto toont het vroegste mechanisme van een miniatuurmuziekdoos, ontworpen door het Japanse Sankyo. De meeste onderdelen waren van metaal vervaardigd, wat de duurzaamheid en het vakmanschap van de vroege fabricage weerspiegelt.

Om het gat op te vullen dat was ontstaan doordat Taiwan de 2S stopzette, verplaatste Japan de assemblagelijn voor het mini-speelwerk naar Kyooh, hoewel alle onderdelen in Japan bleven worden geproduceerd. Destijds bedroeg de jaarlijkse afzet van het mini-speelwerk nog ongeveer 4 miljoen stuks.

Onverwacht begon Kyooh na de introductie van het mini-speelwerk opeenvolgende verliezen te lijden, die in drie jaar opliepen tot bijna NT$ 60 miljoen.

De reden was contractueel van aard: Kyooh moest elke onderdelenset voor een miniatuurmechaniek voor NT$30 uit Japan inkopen, maar de gemonteerde exemplaren moesten voor slechts NT$28 aan Japan worden terugverkocht (de genoemde bedragen dienen slechts ter illustratie en zijn bedoeld om het begrip te vergemakkelijken).

Met andere woorden: nadat Kyooh grondstoffen uit Japan had gekocht voor de montage, werd het bedrijf gedwongen het eindproduct met verlies terug te verkopen. Louter op basis van de materiaalkosten leed het bedrijf al verlies op elk exemplaar; de verkoop van 4 miljoen exemplaren betekende verlies op alle 4 miljoen.

Een gedwongen verliesgevende transactie

Destijds uitte algemeen directeur Huang Long-Xi, toen hoofd van de fabriek, bezwaar tegenover de Japanse manager van de administratieafdeling van Kyooh. Hij betoogde dat deze regeling volstrekt onredelijk was: wie zou een bedrijf op deze manier leiden? Tot zijn verbazing antwoordde de manager dat hij geen andere keuze had, omdat de componentensets die Sankyo voor NT$30 aan Kyooh verkocht, zelf met verlies werden verkocht.

Wie zou een dergelijke bewering geloven? Wie zou met opzet een verlieslatende prijs hanteren? De Japanse manager legde uit dat de verkoopprijs niet op de kosten was gebaseerd, maar op de prijs die de markt verwachtte. Hoewel mini-mechanieken duurder zijn om te produceren dan 3S-mechanieken, zijn de voltooide muziekdozen door hun kleinere formaat ook kleiner, waardoor klanten een lagere prijs verwachten. Daarom moest de prijs daarop worden afgestemd; anders zou het product niet verkopen.

In werkelijkheid hanteerde Sankyo een door de markt verwachte prijsstelling en dwong daarmee Kyooh om onder de directe kostprijs te verkopen, wat voor het Taiwanese Kyooh tot opeenvolgende verliezen leidde.

Inleiding tot het 20-noten TDM-model

Het achteraanzicht van een muziekdoos met een metalen schijf en 23 noten toont de geëmbosseerde schijf, de stervormige pal en de motorbehuizing.
Een metalen schijfmuziekdoos met 23 noten toont de schijf aan de achterzijde en het sterpalmechanisme. De cilindervormige kap aan de rechterzijde herbergt de motor. Oorspronkelijk ontworpen in Japan en vervaardigd in Taiwan.

Nu de 2S uit productie was genomen en de mini-mechanieken met verlies draaiden, wat kon Kyooh uit Taiwan doen? De enige optie was om opnieuw met Japan te onderhandelen en te besluiten het TDM-model in Taiwan te introduceren.

Het TDM-model (MOTOR DRIVE DISC PLAYER) is een door een motor aangedreven muziekdoos met 20 noten, die doorgaans als schijfmuziekdoos voorkomt. Later werden ook muziekdozen met papierstroken tot de TDM-modellen gerekend, en uiteindelijk werd hetzelfde ontwerp van de trilplaat toegepast in de Muro Box.

Er bestaat ook een kleinere uitvoering met een roestvrijstalen schijf en meer noten—22 in totaal—die eveneens onder TDM wordt gerekend. Door de kleinere klankplaat klinkt deze echter minder vol dan de TDM met 20 noten.

Voor deze TDM-modellen werd al het overige, inclusief de schijven, lokaal in Taiwan geproduceerd; alleen de klankplaten werden in Japan vervaardigd en in Taiwan gestemd.

De belangrijkste orders voor TDM kwamen van de vestiging van Sankyo in Hongkong, die orders vervulde voor het Amerikaanse merk Mr. Christmas, een bekend postorderbedrijf in muziekdozen. Op het hoogtepunt liepen de orders voor TDM-eenheden met motoraandrijving op tot 150.000 per jaar.

Uitdagingen bij bestellingen van Mr. Christmas

Mr. Christmas Gold Label Series Grand Bell Symphonium, met roterende bellen en een verlicht podium
Ervaar de elegante charme van de Grand Bell Symphonium uit de Gold Label Series van Mr. Christmas, met roterende bellen, verlichte figuren en rijke orkestmelodieën.

Het uitvoeren van de bestellingen van Mr. Christmas bracht echter de nodige uitdagingen met zich mee. Hun jaarlijkse bestelling van 150.000 stuks moest binnen slechts drie maanden worden geleverd: mei, juni en juli. De productiesnelheid van de Japanse trillingsplaten bedroeg echter slechts 600 stuks per dag, waardoor in totaal 250 dagen nodig waren om ze te produceren. Daardoor was het onmogelijk om op aanvraag te leveren, omdat de capaciteit van de trillingsplaten te laag was.

De enige oplossing was om de voor het hele jaar benodigde trillingsplaten vooraf te bestellen, waarbij Japan ze dagelijks in gedeelten zou leveren. Dit had echter tot gevolg dat bijna een jaar aan voorraad bij Kyooh in Taiwan kwam te liggen, waardoor de kasstroom extra onder druk kwam te staan.

De Japanreis voor Mini Movements

Algemeen directeur Huang Longxi houdt de halfafgewerkte trillingsplaat van het mini-mechaniek vast. Toen het bedrijf met verliezen te kampen had, trad hij naar voren en belichaamde daarmee de vechtlust van Taiwan.
Deze foto toont algemeen directeur Huang Longxi met een halfafgewerkte trilplaat van het mini-mechaniek in zijn handen. Toen het bedrijf met zware verliezen te kampen had, trad hij — destijds fabrieksdirecteur — naar voren terwijl anderen zwegen, in een poging het tij te keren. Zijn moed en plichtsbesef weerspiegelen de ware geest van de Taiwanese volharding.

Ondertussen werd met de mini-mechanieken nog steeds verlies geleden, en het TDM-model kon die verliezen niet compenseren; het bedrijf hield het nog maar nauwelijks vol. Na lang beraad weigerde algemeen directeur Huang (destijds fabriekshoofd) te geloven dat de onderdelen van de mini-mechanieken met verlies aan Kyooh in Japan werden verkocht, en bleef de kwestie aankaarten. Omdat Sankyo de Taiwanese zijde niet kon overtuigen, zei Sankyo ten slotte:

“Meneer Huang, als u het niet gelooft, bent u van harte welkom om naar Japan te komen en het met eigen ogen te zien.”

Japan verkocht miniatuurmechanieken daadwerkelijk met verlies

“In december van dat jaar viel er sneeuw, en ik ging vastberaden naar de fabriek van Sankyo in Shimosuwa, Japan. Ze startten hun computer op en namen elk onderdeel één voor één door, waarbij ze lieten zien hoeveel eenheden ze per uur konden produceren, wat de materiaalkosten per stuk waren en wat de bewerkingskosten waren…

Zoals verwacht kwamen de totale kosten uit op meer dan 30 yen; ze voor 30 yen aan ons verkopen was dus inderdaad verlieslatend!”

Wat kon er dan worden gedaan?

Verplaatsing van de productie van de mini-mechanieken naar Taiwan

Algemeen directeur Huang Longxi in Japan. Nadat hij de ontwikkeling van het mini-mechaniek had afgerond, bezocht hij Japan om de geautomatiseerde productie van trilplaten en apparatuur voor pekelterugwinning te inspecteren.
Deze foto, genomen nadat het mini-mechanisme gereed was, toont algemeen directeur Huang Longxi tijdens een bezoek aan Japan om de geautomatiseerde productie van trilplaten te inspecteren. Links staat de heer Huang, rechts de fabrikant op het gebied van pekelbehandeling. Voor het stemmen van de kam van het mini-mechanisme wordt gebruikgemaakt van computergestuurde chemische etsing, waarbij pekel als geleidend medium dient; dit was de aanleiding voor een bezoek aan een leverancier van apparatuur voor pekelrecycling.

“Meneer Huang, waarom verplaatst u de gespecialiseerde apparatuur voor de productie van miniatuurmechanismen niet naar Taiwan? De lonen zijn daar lager, dus de kosten zouden moeten dalen.”

“Maar we kunnen de machines niet zomaar daarheen sturen. Ze moeten worden gereviseerd en oude onderdelen moeten worden vervangen. Dat alleen al zou ongeveer ¥70 miljoen kosten. Bovendien kunnen machines die met de 3S worden gedeeld niet worden verplaatst; er zouden nieuwe machines op maat moeten worden gemaakt, wat nog eens ¥70 miljoen zou kosten.”

Dit betekende een investering van meer dan ¥100 miljoen. De fabriek in Taiwan beschikte niet eens over voldoende ruimte, waardoor een nieuw gebouw noodzakelijk was. Zelfs als de kosten van apparatuur buiten beschouwing worden gelaten: hoeveel zou er werkelijk aan productiekosten kunnen worden bespaard als de machines daadwerkelijk naar Taiwan zouden worden verplaatst?

Een verlieslatende taak die niet te vermijden was

Naamplaat op de geluiddichte wand van Kyooh met het “S”-logo en het opschrift van Sankyo Seiki, die de rol als door Sankyo gelicentieerde productiebasis in Taiwan weerspiegelt.
Op de geluiddichte wand van Kyooh Precision Industry Co., Ltd. bevindt zich een naamplaat waarop zowel het “S”-logo als de naam Sankyo Seiki staan. Dit onderstreept de rol van Kyooh als gelicentieerde productie- en operationele uitbreiding van Sankyo in Taiwan.

Na zorgvuldige berekening konden de productiekosten slechts worden teruggebracht van meer dan 30 yen tot 28,5 yen per eenheid. De verkoopprijs voor Japan bedroeg echter 28 yen. Dat betekende dat Kyooh, zelfs als de onderdelen in Taiwan werden geproduceerd, nog steeds een verlies van 0,5 yen per eenheid leed.

Kyooh stond voor slechts twee opties: ofwel de productie van mini-mechanieken opgeven en zich uitsluitend richten op het TDM-model, dat nog jaarlijkse bestellingen van 150.000 stuks ontving en winstgevend bleef, ofwel de mini-mechanieken met verlies blijven produceren.

De Japanse partij wilde daar echter niet mee instemmen. Sankyo had nog steeds jaarlijks miljoenen bestellingen voor miniatuurmechanieken en had iemand nodig om die te produceren. Maar de productie ervan betekende gegarandeerd verlies. Het kapitaal van Kyooh bedroeg NT$ 20 miljoen en de verliezen waren al opgelopen tot bijna NT$ 60 miljoen; doorgaan was eenvoudigweg niet houdbaar.

Taiwan ontwikkelt zijn eerste eigen muziekdoosmechaniek

De heer Chin-Tsai Chang houdt het miniatuurmechaniek van de muziekdoos vast dat hij zelf heeft ontworpen.
Deze foto is gemaakt in het Kyooh Muziekdoosmuseum en toont de heer Chang Chin-Tsai terwijl hij het miniatuurmechaniek voor een muziekdoos vasthoudt dat hij heeft ontworpen. Destijds, toen hij bekendstond als sectiechef Chang, werkte hij samen met de toenmalige fabrieksdirecteur, de heer Huang Lung-Hsi, aan de ontwikkeling van een nieuw miniatuurmechaniek. Momenteel is de heer Chang fabrieksdirecteur van Kyooh. Mocht u hem in het museum tegenkomen, laat dan de gelegenheid niet voorbijgaan om zijn verhaal uit de eerste hand te horen.

Omdat Japan niet wilde instemmen, had Kyooh geen andere keuze dan de tweede route te volgen: het mini-mechaniek in Taiwan opnieuw ontwerpen, zonder Japanse inmenging.

Voorheen was zelfs voor het wijzigen van een leverancier vijf tot zes maanden goedkeuring uit Japan nodig, maar als het zo door zou gaan, zou Kyooh geen enkele kans hebben om het probleem op te lossen.

“Ik zal zelf uitzoeken hoe de kosten kunnen worden verlaagd, maar houd u erbuiten. Ik neem de volledige verantwoordelijkheid voor de uitkomst.”

In feite had de algemeen directeur (destijds fabriekshoofd) het herontwerp al gepland voordat hij naar Japan reisde, wat hem het vertrouwen gaf om erop te staan dat er niet zou worden ingegrepen. Omdat Japan geen andere uitweg zag, stemde het uiteindelijk toe.

Na terugkeer in Taiwan trok de algemeen directeur zich onmiddellijk met sectiechef Chang terug in de ontwikkelkamer om aan de slag te gaan.

‘Ik heb tegen hen gezegd: als u mij wilt bereiken, hebt u maar een halve dag—ochtenden tellen niet mee. Ik ben samen met Chang verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het nieuwe mini-mechaniek!’

“Eigenlijk was het heel eenvoudig. Ik heb het gewoon van de 3S-aanpak geleerd. Zij zijn overgestapt van metaal op kunststof, dus waarom zou ik dat niet kunnen? De tandwielen waren oorspronkelijk van metaal; in het mini-mechanisme waren ze dat ook. Ik heb ze gewoon door kunststof vervangen.”

Het ‘alles-in-één’-ontwerpconcept

Zij-aan-zijvergelijking van drie mechanieken voor miniatuurmuziekdozen: het oorspronkelijke ontwerp van Sankyo (rechts), de verbeterde versie van Kyooh (midden) en de gemonteerde muziekdoos met trekkoord in een kunststof behuizing (links).
Evolutie van de mechanieken van miniatuurmuziekdozen: het origineel van Sankyo (rechts), de verbeterde versie van Kyooh (midden) en de muziekdoos met trekkoord in een plastic behuizing (links). Het ontwerp van Kyooh vervangt metaal door plastic en vermindert het aantal onderdelen om de kosten te drukken.

De algemeen directeur legde uit dat Japanse ontwikkelaars een gemeenschappelijke eigenschap hadden: in het begin ontwierpen zij producten alsof zij zichzelf wilden beschermen—extreem stevig en ‘perfect’—en pas geleidelijk rationaliseerden zij het ontwerp. Tegen de tijd dat de kosten door rationalisering aanzienlijk waren verlaagd, waren er vaak vele jaren verstreken.

Terug in Taiwan kostte het ongeveer zes maanden om het mini-mechanisme volledig opnieuw te ontwerpen. Juist toen kwam er een bericht uit Japan:

“Goed, ook al hebt u ons gevraagd ons er niet mee te bemoeien, kunnen wij dan toch ondersteuning bieden?”

‘Ondersteuning is natuurlijk prima’, antwoordde hij.

Daarom stuurde Japan een ingenieur om Kyooh bij te staan. Hoewel het ontwerp van het nieuwe mini-mechanisme al bijna gereed was, was het voor hen nog steeds nuttig om mee te kijken en suggesties aan te dragen.

Een bekroning van de samenwerking tussen Taiwan en Japan

De foto werd in 2008 genomen tijdens de Music Box Alumni Gathering van Nidec Sankyo. Links staat Isaka Akihiko, ontwerper van het 3S-muziekdoosmechaniek.
Deze foto werd in 2008 genomen tijdens de Nidec Sankyo Music Box Alumni Gathering (オルゴールのOB会). Links op de foto staat Isaka Akihiko, de ontwerper van het 3S-mechaniek voor muziekdozen. Helaas werden er tijdens zijn bezoek aan Taiwan geen foto's gemaakt, omdat hij zich volledig op zijn werk concentreerde.

Wie was deze ingenieur? Dat was de heer Isaka Akihiko, de Japanse ontwerper van het 3S-model bij Sankyo. Hij verbleef twee weken: overdag besprak hij het ontwerp met Kyooh; 's avonds nam men hem mee uit eten en begeleidde men hem daarna terug naar zijn hotel. In die twee weken werd het volledige ontwerp van het mini-mechaniek grondig herzien en verfijnd.

Links: het nieuw ontworpen miniatuurmechaniek van Kyooh; rechts: de originele versie van Sankyo uit Japan.
Deze foto vergelijkt het ontwerp van de achterzijde van oude en nieuwe mechanieken voor miniatuurmuziekdozen. Links staat de nieuw ontworpen versie van Kyooh, rechts het oorspronkelijke model van het Japanse Sankyo. Hoewel de verschillen op het eerste gezicht subtiel lijken, heeft Kyooh met het herontwerp de structuur van de hulponderdelen aanzienlijk vereenvoudigd, waardoor de complexiteit en de kosten van de productie zijn verlaagd—een knappe prestatie op het gebied van technische verfijning.

De belangrijkste wijzigingen betroffen de accessoires van het muziekdoosmechaniek, zoals de roterende onderdelen aan de zijkant en in het midden. Oorspronkelijk was voor de basis een extra metalen plaat nodig, die moest worden geponst en voorzien van meerdere tandwielen voor de overbrenging. Bij de vele verschillende modellen was voor elk model een eigen specificatie nodig voor de toegevoegde plaat en de basis.

Daarom brachten zij alle modellen bijeen en integreerden zij de gedeelten waarvoor extra gestanste metalen platen nodig waren in de nieuwe basis. Daardoor hoefde voor nagenoeg alle accessoiremodellen die extra metalen plaat niet langer te worden toegevoegd; onderdelen konden eenvoudig worden geplaatst en gebruikt.

“Deze aanpassing heeft de kosten aanzienlijk verlaagd.”

Bedrijfsstrategie om de winsten van Taiwan te beschermen

Een activiteit binnen een kwaliteitskring waarbij medewerkers tijdens de pauzes vrijwillig de tuin verzorgen – een traditie die tot op de dag van vandaag voortleeft.
Een activiteit binnen een kwaliteitskring waarbij medewerkers tijdens de pauzes vrijwillig de tuin verzorgen – een traditie die tot op de dag van vandaag voortleeft.

Het hoofddoel van de ontwikkeling van het nieuwe mini-uurwerk was om de aanzienlijke verliezen uit het verleden snel goed te maken.

“Daarom hebben we een veiligheidsmarge in onze kostenramingen opgenomen.”

Als een wijziging de kosten realistisch gezien met bijvoorbeeld 10 yen kon verlagen, vermeldde het rapport voorzichtigheidshalve slechts een verlaging van 6 yen. Dit werd gedaan om te voorkomen dat Japan onmiddellijk een lagere leveringsprijs zou eisen.

Tegelijkertijd werd de verkoopafdeling van Kyooh in Taipei geïnformeerd dat het nieuwe mini-mechaniek klaar was voor massaproductie. Hoewel de kosten waren gerationaliseerd, werd het bijgewerkte kostenoverzicht bewust aan de verkoopafdeling onthouden, met als reden dat de productieaanpassingen nog gaande waren. Het verkoopteam kreeg de instructie om tegen de oude prijs van het mini-mechaniek te blijven verkopen.

Verliezen omzetten in winst

Een poster die door Kyooh-medewerkers is getekend voor de 'Efficiëntiecampagne' toont een handdruk tussen het personeel en het bedrijf, met slogans als 'Jij bespaart, ik bespaar, wij besparen allemaal', 'Meer eindejaarsbonussen, meer glimlachen' en 'Koester elke seconde, verhoog de productie, streef naar uitmuntendheid'.
Deze poster is door medewerkers van Kyooh met de hand getekend in het kader van een interne efficiëntiecampagne. In het midden bevindt zich een handdruk tussen personeel en bedrijf, als symbool voor samenwerking en gedeelde waarden. De leuzen “U bespaart, ik bespaar, wij besparen allemaal”, “Meer eindejaarsbonussen, meer glimlachen” en “Koester elke seconde, verhoog de productie, streef naar uitmuntendheid” weerspiegelen niet alleen de doelstellingen van het management, maar ook de menselijke warmte en teamgeest die in de cultuur van Kyooh besloten liggen.

Aanvankelijk werd het nieuwe mini-mechaniek tegen dezelfde prijs verkocht als het oorspronkelijke model. Door de lagere productiekosten begon Kyooh als vanzelf winst te maken. De verkoop bleef discreet en gestaag, met maandelijkse bestellingen van bijna 400.000 stuks. In minder dan drie jaar werd het eerdere verlies van NT$ 60 miljoen volledig goedgemaakt.

Ook Japan begreep dat Kyooh op dit model drie jaar achtereen verlies had geleden. Pas nadat bevestigd was dat Kyooh weer winstgevend was, begon Japan om prijsverlagingen te vragen.

Tegen die tijd had Sankyo, als gevolg van jarenlange verliezen, zijn belang in Kyooh teruggebracht tot slechts 14,9%, waardoor de volledige controle over de bedrijfsvoering weer bij de Taiwanese zijde kwam te liggen. De functie van algemeen directeur hoefde niet langer door Japanse gedetacheerden te worden vervuld. Na deze ommekeer nam Huang Long-Xi vanzelfsprekend de rol van nieuwe algemeen directeur op zich.

(Opmerking: bij Japanse joint ventures in het buitenland zou een belang van meer dan 15% vereisen dat de omzet van de dochteronderneming in de totale jaarrekening van Japan wordt opgenomen. Omdat Japan al verliesgevend was, werd door het belang tot 14,9% te verlagen voorkomen dat de verliezen van Taiwan in de jaarrekening van de Japanse moedermaatschappij werden geconsolideerd.)

Zelfs het eigen team misleiden?

Een hoek van het kantoor van Kyooh.
Een hoek van het kantoor van Kyooh.

Nadat hij de rol van algemeen directeur op zich had genomen, liep de massaproductie van het nieuwe mini-mechaniek op schema. Om de transparantie in het management te waarborgen, stelde hij de kostenberekening voor het nieuwe mini-mechaniek opnieuw op en stuurde deze naar de verkoopafdeling in Taipei.

De verkoopmanager stond versteld van de cijfers: de kosten waren zo sterk gedaald dat het geen wonder was dat er winst werd gemaakt. Waarom was het verkoopteam niet eerder op de hoogte gebracht? Kennis van de werkelijke kosten is immers essentieel voor onderhandelingen met klanten.

De algemeen directeur begreep echter de denkwijze van verkopers: hoe goedkoper het product, hoe gemakkelijker het verkoopt. Als de werkelijke kosten bekend waren gemaakt, zou het nieuwe mini-mechanisme, dat per eenheid aanzienlijke winst kan opleveren, waarschijnlijk automatisch tegen een lagere prijs zijn verkocht. Maar dat was niet per se gunstig: de markt voor mini-mechanismen was beperkt, en lagere prijzen zouden een hoger verkoopvolume niet garanderen.

Mini Movements: Taiwans eerste volledig originele muziekdoosontwerp

Deze machine, ontworpen en vervaardigd door het Japanse Sankyo, snijdt trillingsplaten voor mechanismen van miniatuurmuziekdozen.
De achtergrond toont een geautomatiseerd werkstation dat Kyooh Precision Industry gebruikt. Het is ontworpen en vervaardigd door Sankyo in Japan. Het snijdt stalen strips en vormt deze tot kamvormige toonplaten. Het stemmen wordt uitgevoerd door een andere, door Sankyo gebouwde machine, die vanwege geheimhoudingsovereenkomsten niet kan worden getoond. Deze opstelling weerspiegelt de precisie en automatisering van de oorspronkelijke Japanse ingenieurskunst.

Het mini-mechaniek was in feite het eerste muziekdoosmechaniek dat Kyooh werkelijk zelf had ontwikkeld. Nadat Kyooh ongeveer NT$ 11 miljoen had geïnvesteerd in nieuwe matrijzen voor onderdelen en in aanpassingen aan de productielijn, en nadat het de Japanse geautomatiseerde trilplaatmachines naar Taiwan had overgebracht, gingen alle mini-mechanieken ter wereld de door Kyooh ontwikkelde versie gebruiken, die nu 100% in Taiwan wordt geproduceerd.

“Dit ene product hield Kyooh tien jaar lang winstgevend.”

Omgaan met namaakproducten

Destijds, toen de muziekdozenindustrie nog floreerde, imiteerden verschillende fabrieken op het Chinese vasteland de minimechanieken van Kyooh. Zo bestelde een concurrent in de muziekdozenbranche ooit 70.000 minimechanieken bij Kyooh. De algemeen directeur beschouwde zo'n grote bestelling als een teken dat hun zaken goed gingen.

Na de levering werd hun echter plotseling meegedeeld dat de partij een uitzonderlijk hoog uitvalpercentage had: 1.200 exemplaren werden als defect aangemerkt.

Verbaasd over het hoge uitvalpercentage moest Kyooh de defecte exemplaren aanvankelijk terugnemen. Bij inspectie constateerde de kwaliteitscontrole dat slechts 70 exemplaren het handelsmerk Sankyo droegen; de overige, meer dan 1.100 exemplaren, waren voorzien van het handelsmerk TOYO. De vervalsers hadden de kleine muziekwerken zo nauwkeurig nagebootst dat zij per ongeluk hun eigen defecte namaakproducten in de zending van Kyooh hadden gemengd.

Waarom het Mini Movement na tien jaar in verval raakte

Hoewel de meeste bestellingen uit Hongkong afkomstig waren, maakte het sterk gerationaliseerde ontwerp van Kyooh het voor fabrikanten verderop in de keten gemakkelijk om de onderdelen van de muziekdoos zelf na te maken. Zij bleven de basismechanieken bestellen, maar begonnen de onderdelen in het geheim zelf te vervaardigen.

Kort daarna slaagde ook de Yunsheng-fabriek op het Chinese vasteland erin miniatuurmechanismen te produceren. Omdat dit winstgevend was, kopieerden veel fabrikanten het ontwerp openlijk. Tegen die tijd waren de patenten van Kyooh verlopen, waardoor er geen juridische mogelijkheid meer bestond om hen tegen te houden. Onder deze golf van hevige concurrentie tussen talrijke fabrikanten begonnen de verkopen uiteindelijk af te nemen.

Het verhaal van Mr. Christmas

Links: het type met metalen schijf. Rechts: het type met verwisselbare cilinder. Beide maken gebruik van door Kyooh vervaardigde TDM-mechanismen.
Op de afbeelding zijn twee verschillende grote houten muziekdozen van Mr. Christmas te zien. Het exemplaar links gebruikt een mechaniek met een metalen schijf, terwijl het exemplaar rechts beschikt over een systeem met een verwisselbare cilinder. Beide worden aangedreven door TDM-mechanieken (Motor Drive Discplayer), vervaardigd door Kyooh Precision in Taiwan of op het Chinese vasteland. Deze rijk uitgevoerde muziekdozen waren ooit zeer populair vanwege hun volle klank en elegante vormgeving, maar verdwenen later van de markt. In de volgende secties worden nadere bijzonderheden besproken.

Terwijl het verhaal van het mini-mechaniek zich ontvouwde, had Kyooh daarnaast nog een productlijn: de TDM (MOTOR DRIVE DISCPLAYER). Die aanduiding verwijst naar gemotoriseerde muziekdozen met 20 noten, waaronder muziekdozen met schijven en met papierstroken.

Voor de TDM-modellen met 20 noten werden alle onderdelen, met uitzondering van de stalen trillingsplaten (geïmporteerd uit Japan), door Kyooh in Taiwan geproduceerd en gemonteerd. Alle onderdelen werden echter strikt volgens de ontwerptekeningen van Sankyo vervaardigd. Met andere woorden: TDM was een in Japan ontworpen model, waarbij Taiwan als contractfabrikant optrad, omdat Japan deze niet langer produceerde.

Wat de verkoop betreft, had TDM in feite slechts één afnemer: het Amerikaanse merk Mr. Christmas. De bestellingen werden via Sankyo Hong Kong geplaatst; Kyooh ontving ze vanuit Hongkong en verzorgde de daadwerkelijke productie.

Maar de TDM-bestellingen, die ooit een piek bereikten van 150.000 stuks per jaar, daalden uiteindelijk tot bijna nul. Wat was er gebeurd? Hier begint het verhaal van Mr. Christmas en de OEM-productie van TDM-muziekdozen.

De prijsverlagingsstrategie van Mr. Christmas

De twee bovenste aan de rechterkant zijn motoraangedreven schijfmechanismen, rechtsonder bevindt zich een veeraangedreven schijfmechanisme en links een met een slinger bediend papierstrookmechanisme. Ze maken allemaal deel uit van de TDM-serie.
Deze foto toont muziekdoosmechanieken uit de TDM-serie, met drie typen wat betreft weergave en aandrijving: de twee bovenste rechts zijn motorisch aangedreven schijfmechanieken voor elektrisch afspelen; rechtsonder bevindt zich een veeraangedreven schijfmechaniek dat automatisch speelt zonder stroomvoorziening; en links staat een met een handzwengel bediend papierstrookmechaniek dat melodieën speelt via een handmatig toegevoerde papierstrook. Ondanks hun mechanische verschillen behoren ze allemaal tot de TDM-serie en delen ze een uniforme ontwerpclassificatie.

Hoewel Mr. Christmas een enorm verkoopvolume had, was het bedrijf uiterst veeleisend tegenover zijn leveranciers. Een van de meest beruchte praktijken was dat leveranciers hun prijzen elk jaar met meer dan 10% moesten verlagen. Ondanks deze uitdaging kwamen leveranciers doorgaans toch aan die eis tegemoet, omdat de bestellingen zo groot waren.

Geconfronteerd met dergelijke eisen had Kyooh nauwelijks een andere keuze dan de TDM-productielijn van Taiwan naar het Chinese vasteland te verplaatsen om de kosten te verlagen en tegelijkertijd de winstgevendheid te behouden. Deze praktijk van jaarlijkse prijsverlagingen bleef echter niet beperkt tot de mechanismen van muziekdozen; zij gold ook voor houten behuizingen, accessoires en alle overige leveranciers.

De fatale verleiding van bestellingen

Deze muziekdoos met papieren schijven, een Taiwanese uitvinding, is een verbetering ten opzichte van het Japanse ontwerp met plastic schijven dankzij vierkante gaten die door tandwielen worden aangedreven.
Deze afbeelding toont een muziekdoos met papieren schijf, ontwikkeld door Kyooh Precision Industry Co., Ltd. in Taiwan. De vierkante gaten in de schijf zijn een innovatie die voortbouwt op het eerdere Japanse ontwerp met plastic schijven, dat op wrijving berustte en gevoelig was voor slippen. Door over te stappen op een tandwielaandrijving die op de vierkante gaten aangrijpt, bereikt het mechanisme een grotere stabiliteit en precisie bij het afspelen: een voorbeeld van de vindingrijkheid van Taiwan op het gebied van mechanisch ontwerp.

Oorspronkelijk was Hai-Shan de leverancier van houten dozen voor Mr. Christmas: de fabriek die werd gerund door de vader van de eigenaar van “KoKoWu”(敲敲木工房) in Puli. Hai-Shan had in Huizhou, China, een fabriek die zich toelegde op het uitvoeren van bestellingen voor Mr. Christmas. Dankzij die stabiele vraag groeide de fabriek uit tot een bedrijf met bijna 2.000 werknemers. Omdat het bedrijf de jaarlijkse eisen tot prijsverlaging echter niet kon verdragen, weigerde het uiteindelijk verdere bestellingen en trok het zich terug naar Taiwan.

Om de kosten verder te drukken, besteedde Mr. Christmas de productie vervolgens uit aan Chuang-Yi, een bedrijf op het Chinese vasteland. Maar dezelfde strategie – jaarlijks de prijzen met meer dan 10% verlagen en betalingen onder allerlei voorwendselen uitstellen – leidde ertoe dat ook Chuang-Yi ten onder ging.

Daardoor raakte de reputatie van Mr. Christmas bij contractfabrikanten ernstig beschadigd. Geen enkele grote fabriek voor houten kisten wilde nog orders van het bedrijf aannemen, waardoor het zich geleidelijk terugtrok uit de markt voor grote muziekdozen.

Het verdwijnen van de grote muziekdozen van Mr. Christmas was dus niet het gevolg van dalende verkopen, maar van een buitensporig streven naar winst. Tegelijkertijd namen ook de TDM-orders van Kyooh sterk af, samen met het verdwijnen van grootschalige leveranciers van houten dozen.

TDM-verbeteringen in Taiwan

Deze muziekdoos in klokvorm, ontworpen om overtollige TDM-onderdelen een nieuwe bestemming te geven, ondervond in Taiwan moeilijkheden door culturele taboes.
Deze afbeelding toont een klokvormige muziekdoos met verwisselbare schijven, ontwikkeld door Kyooh Precision Industry als afgeleide variant van de TDM-serie (Motor Drive Discplayer). Het ontwerp was een reactie op een overschot aan TDM-onderdelen dat was ontstaan nadat Mr. Christmas bestellingen had geannuleerd. Ondanks de elegante vorm en mechanische vindingrijkheid was de verkoop van het product in Taiwan slecht vanwege het culturele taboe op het schenken van klokken, een gebaar dat afscheid of de dood symboliseert—een betreurenswaardige uitkomst voor een overigens creatieve oplossing.

Nadat Mr. Christmas stopte met de productie van muziekdozen en begon bestellingen te annuleren, kampte Kyooh met een grote opgehoopte voorraad TDM-trillingsplaten. Om deze TDM-onderdelen te benutten, begonnen de ontwikkelaars van Kyooh nieuwe producten op basis van het TDM-platform te ontwikkelen.

Zo werd in Taiwan een muziekdoosmodel met papierschijf ontwikkeld. Oorspronkelijk was de schijf van PVC en werd deze aangedreven door een rubberen wiel. Na verloop van tijd ging de schijf slippen doordat het rubber verouderde en versleten raakte.

De ontwikkelaars beseften dat het rubberen wiel niet duurzaam was, omdat het uiteindelijk slijpsel achterliet. Daarom verwijderden zij het rubberen wiel, brachten zij vierkante gaten in de schijf aan en stapten zij zo over op een mechanisme met tandwielaandrijving. Deze optimalisatie werd volledig door Kyooh in Taiwan uitgevoerd. Voor sommige bestellingen uit Japan, zoals muziekklokken van CITYZEN, wordt nog steeds het oorspronkelijke ontwerp met rubberen wiel gebruikt.

 

Veeraangedreven plaatmuziekdozen

Manager Lin Limei houdt een door Kyooh ontworpen, veeraangedreven schijfmuziekdoos vast; zij ontwierp de buitenkant, terwijl fabrieksdirecteur Chang Chin-Tsai (links) het mechaniek ontwikkelde.
Deze foto is genomen in het Kyooh Music Box Museum. Manager Lin Limei houdt een door Kyooh in eigen huis ontworpen schijfmuziekdoos met veeraandrijving vast. Zij leidde het exterieurontwerp, terwijl fabrieksdirecteur Chang Chin-Tsai (links van haar) het mechaniek ontwikkelde. Dit exemplaar weerspiegelt de integratie van esthetisch ontwerp en werktuigbouwkunde door Kyooh en markeert een mijlpaal in de door het merk zelf ontwikkelde innovaties.

Oorspronkelijk werkten alle plaatmuziekdozen met een motor. Omdat de meeste mensen niet de hele dag onafgebroken naar een muziekdoos zouden luisteren, ontwikkelde Kyooh een versie met veeraandrijving. De veer was oorspronkelijk ontworpen voor Japanse muziekdozen voor babywiegen, is 180 cm lang en speelt bij een volledige omwenteling 20 minuten muziek. Kyooh paste de veer aan voor de plaatmuziekdoos en stelde deze zo af dat de plaat bij één volledige keer opwinden zes minuten lang blijft draaien. Dit model heeft patenten in de Verenigde Staten en China en werd later ook in Japan verkocht.

Het is belangrijk om op te merken dat deze ontwerpen weliswaar door Kyooh in Taiwan zijn ontwikkeld, maar dat de producten het merk Sankyo dragen. Dit komt doordat Sankyo aandelen in Kyooh bezat en Kyooh licentierechten had verkregen om het merk Sankyo te gebruiken.

“3S”: het hoogtepunt van de ambitie van Sankyo

Varianten van 3S-muziekdoosmechanieken: de ontwerpen weerspiegelen verschillende montagestijlen en gebruiksscenario's.
Varianten van 3S-muziekdoosmechanieken: de ontwerpen weerspiegelen verschillende montagestijlen en gebruiksscenario's.

Sankyo investeerde 45 miljard JPY in een volledig geautomatiseerde fabriek voor het 3S-model in het dorp Hara, district Suwa, prefectuur Nagano, Japan. Eenvoudig gezegd: vrachtwagens leverden metaalblokken en kunststofkorrels af, en wat eruit kwam, waren complete muziekdoosmechanieken.

De fabriek was enorm en beschikte over drie volledig geautomatiseerde productielijnen. Dit vormde het hoogtepunt van Sankyo's ambitie op het gebied van de muziekdozenproductie, maar markeerde tegelijk een omslagpunt op weg naar de neergang van de Japanse muziekdozenindustrie.

De volledig geautomatiseerde 3S-productielijn: een verkeerde beslissing

Muziekdozen worden automatisch opgewonden op de transportbaan. Operators beoordelen de kwaliteit op gehoor voordat zij deze in bakken plaatsen. De semi-automatisering begon in het 2S-tijdperk.
Deze foto documenteert de laatste stap in de geluidskwaliteitscontrole van muziekdozen. Nadat de muziekdozen op de transportband automatisch zijn opgewonden, tillen operators elk exemplaar afwisselend met de linker- en de rechterhand naar hun oor. Zij beoordelen of het aan de verzendnormen voldoet en leggen het vervolgens in bakken. Sinds het 2S-tijdperk is de productie semi-automatisch. De ambitie van Sankyo was om handarbeid door volledige automatisering te vervangen en de kostenreductie tot het uiterste op te voeren; dit weerspiegelt de Japanse efficiëntiegedreven productiecultuur.

Toen Japan de productie van het 2S-model naar Taiwan verplaatste, werd er al op een halfautomatische productielijn geproduceerd. Als men in China eenvoudigweg door was gegaan met de productie van 2S of 3S op een halfautomatische lijn, in plaats van te investeren in een volledig geautomatiseerde 3S-lijn, zouden bedrijven als Yunsheng wellicht nooit zijn ontstaan.

Destijds bedroeg het maandloon in China slechts 100 RMB. Met alleen al de jaarlijkse afschrijving van de investering van 45 miljard JPY in automatisering hadden jaarlijks duizenden werknemers kunnen worden betaald, waardoor een volledig geautomatiseerde lijn overbodig was.

Enkele jaren nadat de volledig geautomatiseerde 3S-fabriek was voltooid, had Yunsheng zich al in China gevestigd. Toen medewerkers van Kyooh een bezoek brachten aan Yunsheng, waren zij geschokt toen zij zagen dat honderden arbeiders tegelijkertijd vibratieplaten met de hand afstemden, wat de kracht van arbeidsintensieve methoden ten opzichte van kostbare automatisering demonstreerde.

Arbeid was eigenlijk goedkoper dan machines.

Fietsend door de koolzaadvelden in Wufeng
Deze foto legt een nostalgische rit vast over de door koolzaad omzoomde paden van Wufeng. Ondanks dat er bijna veertig jaar zijn verstreken, is het landschap nog steeds ongerept en mooi. De scooter op de foto is vermoedelijk een Kymco HS135; als u het model kunt bevestigen, vernemen wij dat graag van u.

Uiteindelijk kostte de volledig geautomatiseerde 3S-productielijn in Japan meer dan het vervaardigen van dezelfde exemplaren in China met arbeidsintensieve methoden. De hoge afschrijvings- en onderhoudskosten van de apparatuur maakten de geautomatiseerde lijn minder concurrerend qua prijs. Als gevolg daarvan daalden de orders en kon de automatisering nooit op volle capaciteit draaien. Japan had geen andere keuze dan zich als reactie op de Chinese concurrentie aan te passen.

Sankyo verzocht Kyooh om een fabriek in China op te zetten, maar dit mislukte.

Stapels nog te stemmen klankplaten voor miniatuurmechanieken.
Deze afbeelding toont stapels toonplaten voor miniatuurmuziekdozen die nog moeten worden gestemd. Elke tand van de kam moet afzonderlijk op een exacte toonhoogte worden afgesteld. Het Japanse Sankyo streefde er ooit naar dit proces te automatiseren om de arbeidskosten te verlagen, maar in de praktijk bleek het tegendeel: het ontwikkelen en onderhouden van dergelijke machines was duurder dan handmatig stemmen. Dit roept een bredere vraag op: is automatisering altijd de juiste weg? Bij ambachten als het maken van muziekdozen, waar precisie en kostenefficiëntie moeten samengaan, blijft menselijk vakmanschap onmisbaar.

Nadat de geautomatiseerde 3S-productie van Sankyo door de goedkope handmatige strategie van Yunsheng werd weggeconcurreerd, viel de productie ineen. Zelfs Sankyo’s eigen fabriek in Guangzhou staakte de vervaardiging van muziekdozen. Sankyo probeerde Yunsheng wegens patentinbreuk bij de rechtbank in Henan aan te klagen, maar omdat Yunsheng vrijwel als een staatsbedrijf functioneerde, mislukte die rechtszaak zoals te verwachten viel.

In een uiterste poging om op prijs te concurreren en de klanten die al lange tijd muziekdozen van Sankyo afnemen, te blijven bedienen, verzocht Sankyo Kyooh om in China een grootschalige 3S-productiebasis op te zetten met 2.000 werknemers en een beoogde productie van 30 miljoen eenheden per jaar.

Kyooh was echter van oordeel dat Yunsheng tegen die tijd al stevig gevestigd was en dat de Chinese markt overspoeld was door merkloze namaakproducten. Omdat Kyooh daarin geen voordeel als eerste toetreder zag, wees het bedrijf het verzoek af om in China een 3S-fabriek te bouwen.

Sankyo’s fabriek in China gerund door Nanji

Elk team stelde zijn eigen maanddoel vast en hield de werkelijke productie bij om vergelijking mogelijk te maken. De algemeen directeur benadrukte motivatie op basis van eergevoel, waarbij prestaties met certificaten in plaats van bonussen werden beloond.
Deze foto uit 1981 (jaar 70 van de Republiek China) documenteert de maandelijkse productiedoelen en de daadwerkelijke productie van elk team in de Kyooh-fabriek. De teams stelden zelf hun doelen vast en vergeleken de resultaten. De algemeen directeur merkte op dat de motivatie uit eergevoel voortkwam en dat certificaten, niet financiële prikkels, werden uitgereikt om verbetering te stimuleren.

Omdat Kyooh weigerde een fabriek in China op te zetten, wendde Sankyo zich tot Nanji, destijds de grootste distributeur van muziekdozen in Taiwan. Aangezien Sankyo van plan was de 3S-productie in Japan te staken en Kyooh geen belangstelling had voor een fabriek in China, liep Nanji—waarvan de kernactiviteit de verkoop van muziekdozen was—het risico haar belangrijkste productlijn te verliezen. Met tegenzin stemde Nanji ermee in een fabriek in China op te zetten.

Kyooh verleende Nanji zelfs hulp bij het opzetten van de eerste 3S-productielijn in China en bij het opleiden van de eerste groep medewerkers. Aangezien de fabriek van Sankyo in Guangzhou al was gesloten, werd Nanji de enige fabrikant en distributeur van Sankyo in China, met een jaarlijkse productie van 20 miljoen stuks.

Het besluit van Kyooh om een fabriek in Dongguan, China te vestigen – reden 1

Tijdens een technisch bezoek ontmoet Chen-Hsiang Feng, oprichter van Muro Box, Lin Chih-Cheng, vicepresident van Kyooh, in Dongguan.
Deze foto toont Chen-Hsiang Feng, oprichter van Muro Box, samen met Lin Chih-Cheng, vicepresident van Kyooh Precision Industry, in de vestiging van Kyooh in Dongguan. Omdat Muro Box dezelfde specificaties voor de trillingsplaat heeft als het TDM-model, werd het team in een vroege ontwikkelingsfase met uitdagingen geconfronteerd en bracht het een bezoek aan Kyooh om technische inzichten op te doen. Vicepresident Lin ontving de bezoekers hartelijk, en deze foto markeert een betekenisvol moment van samenwerking tussen de merken.

Na de hervormings- en openstellingspolitiek van Deng Xiaoping begonnen veel buitenlandse bedrijven in China te investeren en te produceren. Kyooh werkte destijds met ongeveer 100 leveranciers, die allemaal zeer grote orders verwerkten. Onverwacht verplaatsten meer dan 90 van hen hun activiteiten naar China.

Aanvankelijk vestigden de meeste Taiwanese bedrijven zich in de omgeving van Guangdong, waardoor Kyooh het niet nodig vond om hen te volgen; verzending van Taiwan naar China leek voldoende. Zelfs toen Sankyo Kyooh verzocht om de 3S-modellen in China te produceren, bleef Kyooh onvermurwbaar.

Toen Taiwanese bedrijven zich echter naar Tianjin, Peking en zelfs Sichuan uitbreidden, begonnen klanten te klagen dat zendingen uit Taiwan te lang onderweg waren. Samen met invoertarieven en een btw van 30%+ werd de winst sterk uitgehold. Omdat de volledige toeleveringsketen, zowel stroomopwaarts als stroomafwaarts, naar China werd verplaatst, had Kyooh geen andere keuze dan een fabriek in Dongguan op te zetten, om Taiwanese bedrijven rechtstreeks te bedienen en de activiteiten ter plaatse uit te breiden.

De beslissing van Kyooh om een fabriek in Dongguan, China te vestigen – Reden 2

De 18N-2S is een standaard 18-notenmechaniek, terwijl de 12N-2FS een uitstekende as heeft om accessoires op te winden of te draaien—een aanwijzing voor 12-notenontwerpen van vóór het 3S-model.
Dit registratiebord is afkomstig uit de vroege productielijn van Kyooh en documenteert de geplande invoerhoeveelheden voor diverse muziekdoosmechanieken. De 18N-2S is een standaard 2S-mechaniek met 18 noten, terwijl de 12N-2FS een as heeft die uit de bovenkant van het veerhuis steekt, waardoor het vanaf de bovenzijde kan worden opgewonden of een accessoire kan laten draaien. Dit ontwerp bevestigt dat er varianten met 12 noten bestonden vóór de introductie van het 3S-model. Na de introductie van de 3S werden deze eerdere versies niet meer geproduceerd.

Nadat de fabriek van Sankyo in Guangzhou, waar de modellen 3S en 2.5S werden geproduceerd, was gesloten, nam het Chinese bedrijf Nanjie de grootschalige productie van het goedkopere 3S-model over, maar liet het het 2.5S-model vallen. Het 2.5S-model behield het metalen uiterlijk van de 2S, kon worden verguld of verzilverd en was ideaal voor muziekdozen waarbij het mechanisme zichtbaar is. De hogere productiekosten en het kleinere productievolume maakten het echter minder aantrekkelijk.

Destijds vond Maruyama, de zesde algemeen directeur van Kyooh, die als laatste algemeen directeur van de fabriek van Sankyo in Guangzhou had gediend, het jammer dat Nanjie 2.5S had laten vallen, aangezien er voor de fabriek in Guangzhou nog steeds een jaarlijkse marktvraag van 2,5 miljoen stuks bestond. Ondanks de hogere kosten rechtvaardigde de toegevoegde waarde de productie. Hij stelde voor dat Kyooh een fabriek in China zou opzetten om de productie van 2.5S over te nemen.

Tegelijkertijd konden de arbeidsintensieve TDM-modellen ook naar de Chinese fabriek worden verplaatst, waarbij de lage lonen werden benut om de kosten te optimaliseren en winst te genereren.

Als gevolg daarvan begon Kyooh in januari 2002 officieel met de productie van muziekveren in Qishi Town, Dongguan, in de provincie Guangdong.

Japanse kostenbesparingsmaatregelen voor het “3S”-model

De bijeenkomst van de Kwaliteitsmaand (presentatie van de resultaten): Okubo Manabu, de tweede algemeen directeur van Kyooh, houdt de microfoon vast; in het midden staat Wu Shuang-Ying, hoofd Algemene Zaken; op het podium staat Huang Long-Xi, productiemanager.
Deze foto werd genomen op 5 december 1981 tijdens de bijeenkomst van de Kwaliteitsmaand van Kyooh. In de beginjaren organiseerde Kyooh maandelijkse themacampagnes, zoals de Kwaliteitsmaand in november, waarbij elke afdeling voorstellen deed om de productiekwaliteit te verbeteren en na een maand uitvoering de resultaten presenteerde. Okubo Manabu, tweede algemeen directeur, houdt de microfoon vast; in het midden staat Wu Shuang-Ying, hoofd van de afdeling Algemene Zaken; die afdeling speelde een sleutelrol bij het bewaren van de historische foto's van Kyooh. Op het podium staat Huang Long-Xi, toenmalig productiemanager.

Om de kosten te verlagen, gaf Japan Kyooh de opdracht om de 3S-basis te rationaliseren, waardoor het gewicht ervan van 40 g naar 36 g werd teruggebracht. De productie van de basis werd verplaatst naar leveranciers in Taiwan en China, en ook andere onderdelen – zoals tandwielen en kunststof veerhoezen – werden uit deze twee regio's betrokken.

In de fabriek van Kyooh in China werden deze onderdelen vooraf gemonteerd tot een halffabricaat (zonder de trillingsplaat en de cilinder) en vervolgens naar Japan verzonden voor de eindmontage. Voor de productie en het stemmen van de cilinder en de trillingsplaat werd nog steeds gebruikgemaakt van delen van de oorspronkelijke, volledig geautomatiseerde Japanse productielijn.

Voorheen werden de veerafdekkingen gestempeld met “Sankyo Japan”, maar omdat ze nu in China werden vervaardigd, verbood regelgeving om ze als “Japan” te markeren. Daarom werden de afdekkingen eenvoudigweg van het label “Sankyo” voorzien, terwijl de Japanse herkomst werd vermeld op de nieuw ontworpen verpakking die in Japan werd geproduceerd.

Het mislukte ‘4S’-model van Japan

Het kostenbesparende 4S-muziekdoosmechanisme van Sankyo, uitgevoerd met een ijzeren basis en zonder visuele verfijning, wist consumenten niet aan te spreken. Dit model werd via technologieoverdracht geproduceerd in de fabriek van Nice Sankyo op het vasteland. Het exemplaar is beschadigd en kan niet worden bespeeld.
Dit is het experimentele 4S-muziekdoosmechaniek van Sankyo, ontwikkeld om de kosten te verlagen te midden van stijgende prijzen voor zinklegeringen. Sankyo verving de zinkbasis door een goedkopere ijzeren plaat, maar door beperkingen bij het stansen werd de trillingsplaat onder een hoek gemonteerd. Dat leidde tot een minder verfijnd uiterlijk, waardoor het product consumenten niet wist aan te spreken. Het label “南吉” geeft aan dat dit model via technologieoverdracht werd geproduceerd in de fabriek van Nice Sankyo op het vasteland. Helaas is het exemplaar beschadigd en kan het niet worden bespeeld.

Naast het volledig geautomatiseerde 3S-model ontwikkelde Japan ook een 4S-model, de vierde generatie. De drijfveer was kostenbesparing: de prijs van de zinklegering voor de basis was aanzienlijk gestegen, waarop men bij de productie overstapte op gestempelde ijzerplaten.

Klanten accepteerden dit echter niet. Omdat de 4S-basis van gestempeld ijzer was gemaakt, moest de trilplaat vanwege de beperkte hoogte schuin worden gemonteerd. Dit deed afbreuk aan de algehele esthetiek, waardoor het product minder hoogwaardig aanvoelde en minder aantrekkelijk was voor consumenten.

Het falen van de 4S was dus niet toe te schrijven aan de geluidskwaliteit, maar aan het feit dat het uiterlijk voor klanten onaantrekkelijk was.

Ontwikkeling van het “5S”-model van Kyooh uit Taiwan

Het groene 5S-mechaniek versterkt de regulateur door deze zowel aan het deksel als aan de basis van zinklegering te verankeren.
Deze afbeelding toont het 5S-muziekdoosmechaniek dat door Kyooh Precision Industry is ontwikkeld. Om het te onderscheiden van het zwarte 3S-model uit Japan, koos Kyooh voor een groene behuizing. Naast het verlagen van het gewicht en de kosten ligt de belangrijkste innovatie in het verlengen van de steun van de regulateur en het verankeren daarvan aan zowel het deksel van het veerhuis als de basis van zinklegering. Deze structurele verbetering loste een lang bestaand probleem van het 3S-model op: de regulateur raakte tijdens transport gemakkelijk beschadigd. Daardoor verbeterde de duurzaamheid aanzienlijk en daalde het defectpercentage.

Tegen de achtergrond van de hevige prijsconcurrentie tussen de Chinese Nanji “3S” en het eigen “2.5S” van Kyooh, en met goedkeuring van de Japanse joint venture Sankyo, ontwikkelde Kyooh in Taiwan zelfstandig het “5S”-model, waarbij de behuizing opzettelijk groen werd uitgevoerd om het visueel te onderscheiden van het zwarte “3S”-model.

Het 5S-model verhielp alle tekortkomingen van het 3S-model. Bijvoorbeeld:
De groene kap over de drijfveer werd versterkt om de stophefboom te beschermen en schade te voorkomen.
Het gewicht van de bodem werd teruggebracht van 41 g naar 30 g, waardoor de kosten aanzienlijk daalden zonder kwaliteitsverlies.

Na de ontwikkeling stuurde Kyooh tien 5S-monsters naar Japan voor een blinde vergelijking met de 3S. Het resultaat: geen enkele Japanse ingenieur kon een kwaliteitsverschil vaststellen, wat aantoonde dat het ontwerp geslaagd was. Hoewel de 5S slechts 30 g woog (tegenover 41 g voor de 3S), bleven de prestaties gelijk; daarmee werden zowel kostenbesparing als kwaliteitsbehoud gerealiseerd—een aanzienlijke technische prestatie.

Het 5S-model ontving ook ontwikkelingssubsidies van het Industrial Development Bureau van het Taiwanese Ministerie van Economische Zaken in het kader van het Traditional Industry Technology Development Program van 2009, en Kyooh diende patentaanvragen in om zich te beschermen tegen de felle concurrentie van het Chinese Nanji en andere merkloze fabrikanten.

De succesvolle massaproductie van de 5S maakte dit model tot het belangrijkste model binnen Kyoohs 18N-muziekdoosmechanieken.

“5S” verraste zelfs Japan

Handmatige inspectie door Kyooh van 3S-mechanieken uit een vroeg ontwerp. Door vervorming van de stophendel werden ongeveer 300.000 exemplaren teruggeroepen voor hercontrole.
Deze foto toont de handmatige inspectie bij Kyooh. Bij de 3S-muziekdoosmechanieken uit het vroege ontwerp, die in Japan volledig geautomatiseerd werden geproduceerd, trad tijdens transport vervorming van de stophendel op, wat tot wijdverbreide klachten leidde. Als Taiwanese fabriek waarin Sankyo investeerde, nam Kyooh haar verantwoordelijkheid door ongeveer 300.000 exemplaren terug te roepen en deze een voor een te inspecteren. Deze afbeelding documenteert die inspanning tot kwaliteitsherstel.

Uiteindelijk vroeg het hoofd van de verkoopafdeling van Sankyo Japan persoonlijk aan Kyooh Taiwan hoe zij dat voor elkaar hadden gekregen—wat de cruciale doorbraak in het ontwerp was.

Algemeen directeur Huang antwoordde:

“Denkt u dat ik de doorbraak tot in detail zou uitleggen?”
“Ik zei dat ik de exacte kernpunten niet kan beschrijven, maar dat wij het door onze inspanning hebben bereikt.”

De bloemmotieven op het groene deksel van de veerton waren eveneens het resultaat van samenwerking tussen Japan en Taiwan. Nadat de Japanners de monsters hadden gezien, opperden zij dat gegraveerde patronen er beter zouden uitzien en verstrekten zij tekeningen aan Kyooh om de patronen uit te voeren.

Hoewel Japan Sankyo wel enkele 5S-eenheden aankocht, bleef de binnenlandse verkoop van het bedrijf vooral gericht op het 3S-model: in Japan ontworpen en vervaardigd met gedeeltelijk geassembleerde onderdelen uit Taiwan of China, waarbij de definitieve montage van de stemkam en de cilinder werd voltooid in de fabriek in het district Suwa in de prefectuur Nagano.

 

De relatie tussen Kyooh Taiwan en de fabrieken in Dongguan

Deze machine voor het stemmen van trillingsplaten staat in de fabriek van Kyooh in Taiwan en is al meer dan 30 jaar in gebruik.
Deze foto is genomen in de fabriek van Kyooh in Taiwan en toont de automatische stemmachine voor de trillingsplaten van muziekdozen. Dit werkstation bestaat al meer dan 30 jaar en heeft alle trillingsplaten gestemd die in de miniatuurmechanieken van Kyooh worden gebruikt.

De fabriek van Kyooh in Taiwan en de fabriek in Dongguan (China) werken volgens een systeem van arbeidsverdeling. De Taiwanese fabriek heeft de geautomatiseerde productielijn voor Japanse miniatuurmuziekdoosmechanismen overgenomen en is hoofdzakelijk verantwoordelijk voor de productie van de trilplaten, met inbegrip van stansen, snijden, slijpen en stemmen. De fabriek beschikt over twee volledig geautomatiseerde lijnen. Ook de muziekcilinders voor de miniatuurmuziekdoosmechanismen worden in Taiwan geproduceerd en vervolgens aan Dongguan geleverd voor de assemblage. Kortom: de fabriek in Taiwan produceert de kernonderdelen, terwijl de fabriek in Dongguan de assemblage verzorgt.

Hoewel Japan heeft verzocht om een deel van de geautomatiseerde productielijn van het mini-mechaniek naar Dongguan te verplaatsen, vormt de huidige opzet een samenwerkingsproces tussen beide zijden van de Straat. Bestellingen uit het buitenland worden vanuit Dongguan verzonden, terwijl bestellingen voor Taiwan nog steeds lokaal in Wufeng worden geproduceerd, zij het in kleinere hoeveelheden.

Waren er in Taiwan nog andere fabrieken die muziekmechanismen vervaardigden?

In het Kyooh Music Box Museum bestudeert algemeen directeur Huang Lung-Hsi met een vergrootglas nauwgezet de details van een historische foto.
In het Kyooh Music Box Museum bestudeert algemeen directeur Huang Lung-Hsi met een vergrootglas nauwgezet de details van een historische foto.

Toen de heer Huang bestuurslid was van de Taiwan Toy Association, had hij vernomen dat de vereniging ooit had overwogen het Industrial Technology Research Institute opdracht te geven om muziekmechanieken voor speelgoed te ontwikkelen en te produceren, omdat de vraag naar muziekmechanieken in speelgoed zo groot was. Het is echter onduidelijk of het project is mislukt of nooit daadwerkelijk is uitgevoerd; uiteindelijk is er niets van terechtgekomen.

Daarom had Taiwan vóór de opkomst van Kyooh geen enkele fabriek die muziekdoosmechanieken vervaardigde. Nadat Kyooh was verschenen, werd de algemeen directeur tweemaal door leveranciers op de hoogte gebracht dat concurrenten probeerden matrijzen te maken om muziekdoosmechanieken na te bootsen, maar geen van deze pogingen heeft ooit de markt bereikt. Met andere woorden: hoewel sommige Taiwanese fabrieken de ambitie hadden om zelf muziekdoosmechanieken te produceren, slaagden zij daar nooit echt in.

De enige concrete informatie die bekend is, betreft de Japanse muziekdoosmechanieken van Toyo. Naar verluidt was Toyo van plan samen te werken met de Taiwanese distributeur van muziekdoosmechanieken, Gao Mei Company, om in Beitou, Taipei, een fabriek met de naam Hua Mei op te richten voor de productie van muziekdoosmechanieken onder het merk Toyo. Vanuit het standpunt van de algemeen directeur had hij echter nooit daadwerkelijk geproduceerde producten gezien. Bekend is alleen dat Hua Mei later naar Tianjin in China verhuisde – dezelfde fabriek die eerder mini-muziekdoosmechanieken imiteerde – en doorging met de productie van Toyo-muziekdoosmechanieken. Hua Mei heeft sindsdienheeft de bedrijfsactiviteiten beëindigd en is naar verluidt onder een nieuwe naam verkocht aan lokale Chinese eigenaren.

Meer Taiwanezen kennis laten maken met de geschiedenis van muziekstromingen

Zowel met een handzwengel aangedreven als veergedreven mechanismen met uiteenlopende draaibewegingen inspireren tot creatieve ontwerpen voor muziekdozen.
Deze afbeelding toont diverse muziekdoosmechanieken, waaronder uitvoeringen met handzwengel en met veeraandrijving. De draaimechanismen verschillen: centraal aangedreven, zijdelings aangedreven, van bovenaf aangedreven en zelfs aanraakgevoelige stopmechanismen. Deze bijzondere constructieve kenmerken maken een breed scala aan fantasierijke ontwerpen voor de buitenzijde van muziekdozen mogelijk.

Kyooh is de enige fabriek in Taiwan die speelwerken produceert, en het bedrijf is al meer dan veertig jaar actief. Zeer weinigen weten werkelijk hoeveel speelwerken er aan distributeurs van muziekdozen in Taiwan zijn geleverd en wereldwijd zijn geëxporteerd. De meeste Taiwanezen weten niet eens wat een ‘speelwerk’ is; zij kennen alleen de muziekdoos. En als het om muziekdozen gaat, blijft hun kennis doorgaans beperkt tot slechts twee typen: dansende poppen en sieradenkistjes.

Al tijdens de oprichting van de Culturele Vereniging Wufeng nam de Lin Family Garden het voortouw. Destijds ging de uitvoerend directeur van Lin Family Garden naar Kyooh om de heer Huang, de algemeen directeur, te spreken:

“Ik heb gehoord dat er in Wufeng muziekdoosmechanismen worden geproduceerd?”
“Ja, dat gebeurt al meer dan veertig jaar.”
“Hoe komt het dat ik dit nooit heb geweten?”

Kyooh had zeer weinig rechtstreeks contact met consumenten

Elke muziekdoos in de Europese collectie herbergt een verhaal dat wacht om ontdekt te worden.
Deze afbeelding toont de collectie Europese muziekdozen in het Taiwan Modern Music Box Museum in Taichung. Elk exemplaar is meer dan een mechanisch wonder: het draagt geschiedenis, emotie en vakmanschap in zich. Taiwan was ooit de grootste producent van muziekdozen ter wereld, en de collectie van het museum weerspiegelt die erfenis. Neem bij uw bezoek de tijd om het personeel naar de verhalen achter elke muziekdoos te vragen; het loont de moeite om ze te ontdekken.

De klanten van Kyooh waren allemaal bedrijven: zij kochten de muziekmechanieken, monteerden ze in behuizingen en verkochten die als complete muziekdozen. Er waren niet veel klanten, slechts ongeveer honderd, allemaal fabrikanten van muziekdozen. Vanzelfsprekend klopte iedereen die een muziekmechaniek wilde kopen, rechtstreeks bij Kyooh aan. Reclame was niet nodig, waardoor het bedrijf bij de meeste mensen onbekend bleef.

Feitelijk beseffen maar weinig mensen dat muziekdoosmechanieken in allerlei notenaantallen bestaan: 18 noten, 12 noten (dit was een optie in de 2S-periode; nadat het 3S-model werd geïntroduceerd, werd de productie gestandaardiseerd op 18 noten, waardoor de uitvoering met 12 noten kwam te vervallen), 20 noten, 22 noten, 23 noten, 50 noten, 70 noten en zelfs meer dan 100 noten. Maar wie weet dat? De meeste mensen weten dat niet.

“Het is nodig dat iedereen weet dat muziekdozen in al deze varianten bestaan – niet alleen als dansende poppen en sieradendoosjes.”

Het proces van de oprichting van het Museum voor de Moderne Muziekbeweging

Dames in het uniform van het productieteam praten tijdens de pauze bij de elektronische productielijn van Kyooh. Deze fabriek werd later gerenoveerd tot het Modern Music Box Museum.
Deze foto is gemaakt bij de productielijn voor elektronische muziekdozen van Kyooh. Op de foto zijn vrouwen te zien in het uniform van het productieteam, die tijdens hun pauze met elkaar in gesprek zijn. Naast mechanische muziekdozen produceerde Kyooh ooit elektronische producten, zoals wenskaarten met muziek en Touch Me-poppen. De fabriek kon niet concurreren met de goedkope Chinese productie en werd uiteindelijk gesloten. Jaren later werd zij omgebouwd tot het Modern Music Box Museum, waarmee het erfgoed van de Taiwanese muziekdozenindustrie behouden blijft.

Het gebouw dat voor het museum werd gekozen, was oorspronkelijk een fabriek voor elektronische muziekmechanismen. Nadat de productielijnen waren verwijderd, kwam de ruimte leeg te staan.

De periode tussen 2015 en 2017 viel samen met een golf van pensioneringen onder de senior medewerkers van Kyooh. Om aan de pensioenverplichtingen te voldoen (onder de oude Arbeidsnormenwet waren bedrijven verplicht hun pensioenreserves in één keer volledig opzij te zetten), verkocht Kyooh een deel van zijn grond.

Met een aanzienlijke personeelsreductie en leegstaande fabrieksruimte was de elektronische productie beëindigd, en ook het aantal mini-muziekmechanismen was aanzienlijk gedaald. Op dat moment werd de vraag of Kyooh in Taiwan nog waarde had onomwonden op tafel gelegd.

De cleanroom van Kyooh voor wire bonding van bare-die-IC's. Een muziekdoosmerk met faciliteiten van halfgeleiderkwaliteit—onverwacht maar waar.
Deze foto toont de cleanroom in de vroege elektronische productielijn van Kyooh. Om de kosten van de massaproductie van elektronisch speelgoed te drukken, werden bare-die-IC's gebruikt. Daarvoor was wire bonding in een stofvrije omgeving nodig om de chips met de printplaten te verbinden. Het verrast velen dat een muziekdozenmerk ooit faciliteiten exploiteerde die voldeden aan normen voor halfgeleiderkwaliteit.

Al in 2010 was de algemeen directeur begonnen met nadenken over het opzetten van een museum. Maar hoe konden alle documenten en de verschillende soorten monsters van muziekdozen worden verzameld? In het verleden monteerden klanten die bij Kyooh muziekmechanismen kochten, deze in muziekdozen en hielden enkele exemplaren op de uitstalplanken staan.

“Ik ben bij hen een voor een langsgegaan en heb gevraagd: ‘Kunt u mij een van uw oude exemplaren geven? Of kan ik het van u kopen?’”

Natuurlijk waren sommigen te beleefd om geld aan te nemen; daardoor groeide de verzameling in de loop van enkele jaren geleidelijk. Het grootste deel van het huidige bezit van het museum—het merendeel van de tentoongestelde muziekdozen—werd in die jaren verzameld door de algemeen directeur, die klanten persoonlijk bezocht. Als hij zag dat antieke muziekdozen te koop werden aangeboden of op Facebook werden vermeld, reed hij er samen met manager Lin Li-Mei naartoe, bekeek hij ze persoonlijk en voegde hij ze aan de collectie van het museum toe.

Onze verwachtingen voor het moderne muziekdozenmuseum

Op 29 juni 2019 ging het Music Box Museum open—Wufeng vierde het alsof het een bruiloft betrof.
Deze afbeelding legt de openingsdag van het Muziekdozenmuseum op 29 juni 2019 vast. De sfeer in Wufeng was feestelijk en hartverwarmend, alsof de hele plaats zich voor een blijde gebeurtenis had verzameld. Het was meer dan alleen de opening van een museum: het markeerde een moment van gedeelde trots en culturele verbondenheid voor de lokale gemeenschap — een onvergetelijke dag die in het geheugen gegrift staat.

Al met al is de neergang van de muziekdozenindustrie een onverbiddelijk proces geweest. Naast de eerder genoemde auteursrechtzaken in de Verenigde Staten en de dumping van laaggeprijsde producten uit het vasteland van China, behoren ook het Chinese anti-luxebeleid, de impact van de pandemie, oorlogen en Amerikaanse importheffingen tot de terugkerende uitdagingen waarmee Kyooh vaak wordt geconfronteerd. De muziekdozenindustrie in Taiwan was al lang geleden ingestort. Vandaag de dag is het geen kwestie van nadenken over hoe deze nieuw leven kan worden ingeblazen, maar van stil afwachten wanneer eindelijk op de knop ‘stop’ wordt gedrukt.

Na deze jaren van bezinning zijn we geleidelijk tot het besef gekomen dat het volgen van de natuurlijke loop van de tijd wellicht de gang van de wereld is. Muziekdozen ontstonden in Europa en verplaatsten zich vervolgens naar de Verenigde Staten, Zuidoost-Azië, Japan, Taiwan en ten slotte naar het vasteland van China. In plaats van in nostalgie te blijven hangen, moeten we alles wat vandaag nog bestaat documenteren en bewaren.

Zoals algemeen directeur Huang Long-Xi onlangs in een interview zei:

“Muziekdoosmechanieken worden in Wufeng, Taiwan, gemaakt.” Mensen moeten dit weten, omdat er al meer dan veertig jaar zoveel soorten muziekdoosmechanieken bestaan en Kyooh de enige fabriek in Taiwan is. Daarom moet Kyooh een museum oprichten om deze cultuur en deze geschiedenis te bewaren en om het unieke erfgoed van Taiwan op het gebied van muziekdoosmechanieken door te geven.”

Op 27 februari 2025 verzamelde het personeel van Kyooh Precision Industry zich voor het Taiwan Modern Music Box Museum om een groepsfoto te maken.
Deze afbeelding toont het volledige team van Kyooh Precision Industry, dat op 27 februari 2025 voor het Taiwan Modern Music Box Museum poseert. De foto markeert een betekenisvol moment voor het bedrijf en weerspiegelt de toewijding van het bedrijf aan het erfgoed van de muziekdoos en de sterke saamhorigheid binnen het team.