Het probleem met de demper stelt ons voor een dilemma. Enerzijds willen wij de sterkte van de schokdemping vergroten, maar de demper zelf kan ook geluid veroorzaken. Anderzijds wordt de sterkte van de schokdemping onvoldoende wanneer wij het door de demper veroorzaakte geluid willen beperken.
Ons ontwerp gebruikt een metalen veer als buffer voor het contact tussen de kam en de flexibele aanslagpennen, waarbij de grootte van het “schokabsorptievermogen” afhangt van de grootte van de opening aan de voorzijde. Een grotere opening zorgt ervoor dat de veer meer kan vervormen, waardoor meer stootkracht wordt geabsorbeerd. Als de opening echter te groot is, wordt het moeilijk om de onderlinge positie van de veer en het voorste uiteinde van de kam onder controle te houden, wat kan leiden tot ongewenst geluid.
In eenvoudige bewoordingen: steekt de demper te ver uit, dan wordt de kam te ver uitgetild, waardoor het geluid luider klinkt. Dit probleem is betrekkelijk mild; het geluid is alleen luider en bereikt niet het niveau van lawaai. Is de positie daarentegen te ondiep, dan raakt de aanslagpen eerst de demper en slaat hij na het loskomen een tweede keer op de kam. Dat veroorzaakt een duidelijk hoorbaar abnormaal geluid dat onacceptabel is.
Dit alles speelt zich af binnen een bereik van 0,1 mm aan het voorste uiteinde van de kam, en wij mogen zelfs een kleine hoeveelheid afwijkend geluid niet onderschatten. Het menselijk oor is veel gevoeliger dan het oog, en die afstand van 0,1 mm kan beslist worden waargenomen.